Ρούμπεν–η μουσική στα χρόνια του παραδείσου

«Πόσο χρονών είμαι;», αναρωτήθηκε. Έπιασε το πρόσωπο του για να καταλάβει πόσες εμπειρίες είχαν μαζευτεί στα λακκάκια του. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου

Μνήμη τεχνικολόρ

κίτρινα άνθη να μπερδεύονται στις ξιφολόγχες των τρελών, λιβάδια γαλανού ουρανού απ' όπου τα άλογα ξεχάστηκαν να έρθουν στη μάχη –στα λόγια η Μαρία Θεοφιλάκου

epiplastos-kosmos

Επίπλαστος κόσμος

Όταν ο κόσμος καταλάβει, όταν δεν θα έχουν λόγο να τραβήξουν την σκανδάλη, όταν τα όνειρα μας δεν θα κλειστούν μες στο συρτάρι –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη

fovamai

Φοβάμαι

φοβάμαι που αλλάζει το «εγώ» μου κάθε φορά που βιώνω κάτι κάθε φορά που βρίσκομαι μέσα σε μία κατάσταση φοβάμαι το εγώ μου. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos