to-portreto

Το πορτρέτο

Σπάω τον πίνακα αφού δεν σε χωράει. Ρίχνω μπογιά πάνω στον τοίχο να κυλάει. Κι όλα τα σύνεργα που έχω θα τα σπάσω. Και με τα χέρια όπως θέλω θα σε φτιάξω. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

epikhdeios

Επικήδειος

Θέλησες τα σαλόνια Μα ανήκεις στα υπόγεια Τώρα που η ζυγαριά απεφάνθη Παρακαλώ επίστρεψε. Επίστρεψε στο λάκκο σου. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

h-valitsa

Η βαλίτσα

Είναι βέβαια και οι άλλοι που στην εκπνοή του χρόνου στριμώχνουν πράγματα αόρατα, τσαλακωμένα και περίτεχνα μπερδεμένα μεταξύ τους. -στα λόγια ο Παρθένιος Νικόλαος

mikra-poihmata

Μικρά ποιήματα ΙΙ

Τυφλώθηκε η πόλη ή μήπως έχει αρχίσει να χαράζει; -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

diapistwsh

Διαπίστωση

Πρέπει να μάθω να κολυμπάω στην απροσδιοριστία, να πετάω στη λεπτή χαραμάδα ανάμεσα στην απουσία και την παρουσία -στα λόγια η Κωνσταντίνα Πορφυρού

h-monwdia-ths-erhmos

«Η μονωδία της έρημος», του Ζ. Δ. Αϊναλή

Εικόνες που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μυστική, παραμυθιακή, και λόγια που περισσότερο σε διψάνε παρά σε ποτίζουν. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

h-thlipsh-einai-mia-mousikh-pou-mporeis-na-xorepseis

Η θλίψη είναι μία μουσική που μπορείς να χορέψεις

Και γελάμε Και κλαίμε Και μαζί περάσαμε πολλά λέμε Και έχουμε να περάσουμε άλλα τόσα να περάσουμε Λέμε. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος