Ρούμπεν–η μουσική στα χρόνια του παραδείσου

«Πόσο χρονών είμαι;», αναρωτήθηκε. Έπιασε το πρόσωπο του για να καταλάβει πόσες εμπειρίες είχαν μαζευτεί στα λακκάκια του. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου

epistoles

Επιστολές Ι

Τα ξύλα σου που καίγονται είναι κάτι άνθρωποι που στέκονταν προσοχή σε κάτι άμυαλες φωτογραφίες που δεν θέλω τις βλέπω. Μην μου δίνεις ελπίδες. Δεν με νοιάζουν τα όνειρα που χάθηκαν. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου

Μια τυχαία μέρα

Μια τυχαία μέρα

Τα αποτυπώματα στην προκειμένη περίπτωση ήταν κακές φωτογραφίες που ο Κώστας έψαχνε μανιωδώς στον υπολογιστή του. Δεν ήταν σίγουρος τελικά τι ακριβώς τι έψαχνε. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου