Τα μάτια της | Νεφέλη

Σηκώθηκε αργά- αργά από το κρεβάτι, για να μην τον ξυπνήσει. Η παρουσία του δίπλα της, η ακούσια συμμετοχή του στον θάνατό της, ήταν κάτι που είχε σχεδιάσει. Το ήξερε ότι θα ήταν τουλάχιστον αγενές να ξυπνήσει και να την ανακαλύψει νεκρή αλλά υπήρχαν κάποιοι, βασικοί λόγοι για τους οποίους τον χρειαζόταν στο ίδιο σπίτι με αυτή.

Βάλτε να πιούμε

Σε όλα αυτά τα γαμημένα δαγκώματα των κάτω χειλιών, που ματώσαμε για να μη παραδεχτούμε τα όνειρα που θάφτηκαν στο τρίτο συρτάρι του δωματίου μας. -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου

Στη Νάξο και…στη Νάξο!

Αν δεν έχετε κανονίσει ακόμα τις διακοπές σας, πάρτε μια ιδέα από το σημερινό άρθρο και είμαι σίγουρη ότι μέχρι το τέλος του, θα έχετε κλείσει ήδη τα εισιτήρια σας! -από την Έλενα Ζιάβρα

They Could Have Danced All Night

«Δεσποινίδες και κύριοι, παρακαλώ!», αναφώνησε ξαφνικά ο Τσαρλς διακόπτοντας το χορό του Ρικάρντο με την Κλέμεντιν, του μοναχικού Πιότρ, και κάνοντας όσους ήταν στο χώρο να στρέψουν τα μάτια τους πάνω του. «Βρήκαμε ένα ακόμα σημείωμα μέσα στο σπίτι.»

Ας την κάνουμε ταράτσα

Τα φώτα έσβησαν, μόνο η Ακρόπολη και μερικά λαμπιόνια χρωμάτιζαν την σκηνή. Νόμιζα ότι βρισκόμουν σε ένα παραμύθι που με περίμεναν μουσικοί ταχυδακτυλουργοί, μάγοι και χορευτές για να ξεκινήσω την ιστορία μαζί τους. -στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου

hliovasilema-peiraias-2017

Το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα. | Ελισάβετ Θωμαδάκη

Πίσω από μια βροχερή ημέρα, ο ουρανός ζωγραφίζει το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα. Πίσω από μία αποτυχία, έπεται η άγνωστη ακόμη επιτυχία. Πίσω από μία απώλεια, οποιαδήποτε απώλεια, καταλαβαίνεις ποιοι είναι πραγματικά παρόντες στην ζωή σου.