Κάποιοι θαμώνες γύρισαν και τον κοίταξαν, έτσι που στεκόταν εκεί σαν ραψωδός της ποπ κουλτούρας, σαν προφήτης που έρχεται μέσα από νέον φώτα. Η μορφή του είχε κάτι που δεν μπορούσε να εξηγηθεί. Κάποιοι άλλοι τον αγνόησαν τελείως και συνέχισαν την κουβέντα και το ποτό τους. «Οι νύχτες μας είναι αφόρητες», φώναξε κι ύψωσε το ένα χέρι του σε γροθιά. Το φως πίσω από την πλάτη του, το φως που κρεμόταν πάνω από τη μπάρα, τρύπωνε μέσα στις τρίχες της γενειάδας του αλλά άφηνε όλο το πρόσωπό του στη σκιά.
Ενώ έξω βρέχει ασταμάτητα όλη τη νύχτα, μέσα στο υπόγειο μπαρ όλα είναι ζεστά, σκοτεινά και λίγο θολά. Ένας άντρας βρίσκεται απόψε εκεί, όπως και κάθε βράδυ, στην ίδια θέση, πάντα χωρίς λεφτά και φαίνεται να έχει μόνο έναν στόχο: να ζητά από τους υπόλοιπους θαμώνες ένα δολάριο –ή ένα ποτό– σε αντάλλαγμα για μια ιστορία.
«…Είναι σημαντική η νύχτα μας
ή μήπως είναι μια ξεχασμένη στιγμή
μέσα στα χρόνια που θα περάσουν
μια σκηνή που μεγαλώνουμε στο κεφάλι μας
μόνο και μόνο για να καλύψει το χώρο
για να έχουμε κάτι να ψηλαφίζουμε στο σκοτάδι;
Η ρωγμή βαθαίνει το χρόνο
και τα σημάδια μας όσο πάνε και σβήνουν
κι αυτό
όσο κι αν δεν το βλέπουμε
είναι ο μεγάλος φόβος της νύχτας.»
Το βιβλίο διατίθεται χέρι με χέρι ή ταχυδρομικά χωρίς αντίτιμο, με ελεύθερη συνεισφορά, και μπορείς να το προμηθευτείς στέλνοντας τα στοιχεία της αποστολής σου εδώ:
stixh@yahoo.com
Η συνεισφορά μπορεί να κατατεθεί εδώ:
στίξη 