Poe-try


i-porta

Η πόρτα

Δεν μας χτυπά η ποίηση την πόρτα.
Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια·
εμείς θα της χτυπήσουμε διστακτικά
μία νύχτα

-στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

oi-anoixiatikoi-erwtes

Οι ανοιξιάτικοι έρωτες

Γρήγορα πάθη
γρήγορα φιλιά
γρήγορα αντίο.

-στα λόγια η Ελένη Γεωργίου

dittotita-6

Διττότητα #6

Και μες στο ίδιο συρτάρι έχω ένα πιστόλι και ένα γράμμα ερωτικό

-στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου

i-poiisi-gourgourizei

Η ποίηση γουργουρίζει

Όταν εγκαταλείπω τις προσπάθειες
και πάω πια να κοιμηθώ
τότε θυμάται πως υπάρχω

-στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

Γιασεμί

κι ίσως αυτό που περισσεύει απ’ τη σύμπτωσή μας
να ‘σαι
και ίσως να’ ναι αυτό που θα μπορούσες να ‘σαι

-στα λόγια ο Σταμάτης Παρασκευάς

Ψαλιδοχέρης

Καταδικασμένα
Τα χάδια σου
Να τραυματίζουν
Τα πρόσωπα

-στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

Πάντα στη θέση τους

Στις 9 και 59 το βράδυ
υπάρχει μια καθημερινότητα που αργοπεθαίνει,
υπάρχει η κίνηση της γάτας που μας τραβά την προσοχή
ελλείψει άλλου ενδιαφέροντος

-στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης /
φωτογραφία: paranoiko_xaos

dittotites-5

Διττότητα #5

Τίποτε δεν έμαθα χωρίς αντάλλαγμα:
είτε γραφή,
είτε έρωτα

-στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου

fellos

Ο φελλός

Είσαι πανάλαφρος
κι από την μοίρα τούτη τη δινή σου
κανείς δεν σε γλιτώνει.

-στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

dittotita-4

Διττότητα #4

Εκκρεμώ
κι αναβάλλομαι
για να υπάρχει μέλλον

-στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου

dittotita-3

Διττότητα #3

περισυλλέγω πτώματα που πέθαναν από λέξεις όπως πεθαίνει η Μέδουσα
μέσα από έναν καθρέφτη

-στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου

dittotita-2

Διττότητα #2

Αυτό που σε ξενυχτάει τα τροπικά βράδια (η ύψιστη ειρωνεία…), με δόξα και τιμή επιστρέφει, τότε που λιγότερο το χρειάζεσαι

-στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου

gia-auto-kai-grafo-gia-sena

Γι’ αυτό και γράφω για σένα

Γράφουμε όχι μόνο
για όσα δεν είπαμε
μα και για όσα
δεν αντέχουμε να σκεφτούμε.

-στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

i-agapi

Η αγάπη

Οι άνθρωποι αγαπούν και δεν το ξέρουν:
δυο με τ’ αγκάθι, μια με τον ανθό.
Καθώς τρυπούν τον άλλον, υποφέρουν
σαν ξέρουν πως δεν κάνουν το σωστό.

-στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

dittotites-1

Διττότητα #1

Καλοδεχούμενη η μουσική σου στο άδειο μου κρεβάτι. Μέσα σε λίγες μόνο στιγμές συνέβη αυτό, που ήδη κρυφά είχα προβλέψει

-στα λόγια: Σταμάτης Παρασκευάς – Ελένη Γεωργίου /
φωτογραφία: paranoiko_xaos

o-monologos-tou-desmoti

Ο μονόλογος του δεσμώτη

Έξω ξημέρωσε κι εγώ
βλέπω σκιές.
Και ποιος μιλάει στο βάθος;

-στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

kane-ena-etsi

Κάνε ένα έτσι και σβήσ’ το

βγες στο μπαλκόνι
και σβήσε τα φώτα στην πόλη
–άσε μόνο τους ακάλυπτους·
ο αντίλαλός τους ακόμη μας ξυπνάει–

-στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

i-ora-tou-ikarou

Η ώρα του Ίκαρου

Σηκώθηκε ο Ίκαρος
Απ’ τα πελάγη
Κι απ’ την αρχή
Φτιάχνει φτερά

-στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

mas-egkateleipse-oristika

Μας εγκατέλειψε οριστικά

Αθήνα οι δρόμοι σου φόβος τις νύχτες
τα λεωφορεία σου γεμάτα όνειρα
που πάνε κι έρχονται στη δουλειά και στο σπίτι.

-στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

o-chartis

Ο χάρτης

Κλειστές οι πόρτες στο μπαλκόνι μας
Ήρθαν Χριστούγεννα και Πάσχα
Πλέκουν τα Μέσα την αγχόνη μας
Κι όλοι σιχάθηκαν τη μάσκα

-στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

Φόρτωση…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.