Π(ρ)όζα


Στη Νάξο και…στη Νάξο!

Αν δεν έχετε κανονίσει ακόμα τις διακοπές σας, πάρτε μια ιδέα από το σημερινό άρθρο και είμαι σίγουρη ότι μέχρι το τέλος του, θα έχετε κλείσει ήδη τα εισιτήρια σας!

-από την Έλενα Ζιάβρα

They Could Have Danced All Night

«Δεσποινίδες και κύριοι, παρακαλώ!», αναφώνησε ξαφνικά ο Τσαρλς διακόπτοντας το χορό του Ρικάρντο με την Κλέμεντιν, του μοναχικού Πιότρ, και κάνοντας όσους ήταν στο χώρο να στρέψουν τα μάτια τους πάνω του. «Βρήκαμε ένα ακόμα σημείωμα μέσα στο σπίτι.»

Ας την κάνουμε ταράτσα

Τα φώτα έσβησαν, μόνο η Ακρόπολη και μερικά λαμπιόνια χρωμάτιζαν την σκηνή. Νόμιζα ότι βρισκόμουν σε ένα παραμύθι που με περίμεναν μουσικοί ταχυδακτυλουργοί, μάγοι και χορευτές για να ξεκινήσω την ιστορία μαζί τους.

-στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου

Και το παραμύθι δεν τελείωσε

{Ανοίγω τα μάτια, το απογευματινό φως είναι πάντα εκεί για να με καλωσορίσει .Η γιαγιά στην πολυθρόνα πλέκει με προσήλωση την επόμενη μπλούζα μου. Δεν μπορώ να κρατήσω το βλέμμα μου για πολλή ώρα, τα κλείνω ξανά}

-στα λόγια η Ισμήνη Κατσαβάρου

Δρακόλιμνη Τύμφης: μια αξέχαστη εμπειρία ζωής

Η επόμενη στάση θα ήταν στο καταφύγιο της Αστράκας, στο οποίο το βράδυ θα είχαμε τη διανυκτέρευση μας. Από την τρίτη στάση μέχρι και το καταφύγιο, οι ώρες μου φάνηκαν αιώνες. Στο ενδιάμεσο έκανα πολλές στάσεις. Ήταν μαρτυρικό το ότι μπορούσες να δεις το καταφύγιο, αλλά δε το πλησίαζες ούτε κατά διάνοια.

-στα λόγια η Έλενα Ζιάβρα

Παράλληλες ζωές | Ισμήνη Κατσαβάρου

Είναι που η κατάσταση είναι μουντή, είναι που δεν χαμογελάω συχνά, που δεν βλέπω τις φίλες μου και εκείνον, που δεν βλέπω την φύση, την θάλασσα, τα αυτοκίνητα

Το κρέμασμα

Παρέμενε έτσι κρυμμένος στις σκιές, ακριβώς έξω από την αυλή του σπιτιού, ώσπου η κοπέλα να ετοιμαστεί για ύπνο. Δεν ακουγόταν κάποια φασαρία μέσα από το σπίτι.

Νύχτα 99η

αμέθυστο ήταν, φοβήθηκε τον θάνατο το δόλιο, προχώρησε μέσα στο κρύο, καλύτερα λέει να μην πεθάνω απόψε, μπορεί τελικά και να’ ταν μεθυσμένο, ποιο σώμα δεν θέλει να πεθάνει απόψε;