Ξενώνας


{Το κοσνεπτ του Ξενώνα είναι το εξής: για μερικές ημέρες, το δωμάτιο θα παραχωρείται σε ένα μόνο άτομο, το οποίο θα το έχει στη διάθεσή του για να το κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί να βάζει τέρμα μουσική, να γεμίσει το πάτωμα με σελίδες και ποιήματα, να κολλήσει στους τοίχους φωτογραφίες, πίνακες, κολλάζ , να μας πει ιστορίες, να μας μιλήσει για τις αγάπες του και ό,τι άλλο θελήσει. Μόνη προϋπόθεση είναι να μείνει κάποιες μέρες εδώ και να αφήσει στο δωμάτιο όλα αυτά που μοιράστηκε, τα λόγια του, τα τσιγάρα του, τους δίσκους του, σαν αναμνηστικά.}

Σκέψεις κατά τη διάρκεια μιας εκπνοής

Είναι εκείνη η στιγμή που παγώνω στο χρόνο.
Ό,τι υπάρχει τώρα περιμένει στην ουρά να ξεπαγώσει πάλι
και ό,τι έχει υπάρξει γνωρίζει πως υπήρξε για να φτάσω εγώ εδώ,
στη μια και μοναδική στιγμή που λέω πως δεν αισθάνομαι κάτι

-από τον Χρήστο Μαρινόπουλο

Σε μία μόνο εισπνοή

Αν ήσουν θάλασσα εσύ,
τι ανάγκη να το είχα το οξυγόνο, βέβαια;
Θα γέμιζα τα πνευμόνια μου με εσένα.

-από τον Χρήστο Μαρινόπουλο

[Σκηνή 8] | Ισμήνη Κατσαβάρου

Τα μάτια μου μισόκλειστα και ελαφρά, αφού το φως πλέον δεν αντανακλά στο βλέμμα μου αλλά στην αριστερή πλευρά λίγο πιο πάνω από το στήθος μου.
Μάλλον η στάση του σώματος άλλαξε και το φως βρήκε την ευκαιρία να τρυπώσει σε άλλο σημείο.
Μόνο που να, πώς να στο πω, σε εκείνο το σημείο η διευθέτηση άργησε να υπάρξει.

Καλησπέρα | Σπύρος Μάρκος

Δεν θέλω να σταματήσω να σε σκέφτομαι
Για αυτό σου γράφω ποιήματα
Που ξέρω ότι δε θα διαβάσεις ποτέ

hliovasilema-peiraias-2017

Το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα. | Ελισάβετ Θωμαδάκη

Πίσω από μια βροχερή ημέρα, ο ουρανός ζωγραφίζει το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα.
Πίσω από μία αποτυχία, έπεται η άγνωστη ακόμη επιτυχία.
Πίσω από μία απώλεια, οποιαδήποτε απώλεια, καταλαβαίνεις ποιοι είναι πραγματικά παρόντες στην ζωή σου.

Black-and-white-photography-jason-peterson

Όταν τα όνειρα | (Ομαδικό)

Κανένα βράδυ δε με άφησε απ’ έξω.
Συνήθως με άρπαζε απ’ το χέρι, όπως άρμοζε στα όνειρα
και με μια σταγόνα φωτός
διέλυε το άπειρο σκοτάδι.

Παράλληλες ζωές | Ισμήνη Κατσαβάρου

Είναι που η κατάσταση είναι μουντή, είναι που δεν χαμογελάω συχνά, που δεν βλέπω τις φίλες μου και εκείνον, που δεν βλέπω την φύση, την θάλασσα, τα αυτοκίνητα

Photo by Sofia Tsofio

2 ποιήματα | SideliK_2

Θολωμένη εχθές η ματιά μου.
Πρησμένη η φάτσα, κόκκινη.
Απρόσμενη σιγουριά πιο πριν,
τσιμεντένια σαν το περβάζι.
Οπλισμένη με τα ουρλιαχτά μου.

Ygrh ektonwsh

Υγρή εκτόνωση | SideliK_2

Είναι τόσο αστεία γαμώτο, η ανακούφιση της εύκολης λύσης. Ντρόγκια ή έρωτας. Διάλεξες το έμβιο, λυτρώθηκες πρόσκαιρα. Ο καυτός ιδρώτας μυρίζει έντονα καθώς φτάνεις στην κορύφωση. Γλιστράνε τα κορμιά σας και ύστερα κολλάνε.

Robert Francois Damiens Before The Judges at the Chatelet, 1757

Μια βιο-ευκαιρία στον καιρό της κρίσης | SideliK_2

Είναι σαφές πως οι πολίτες αντιμετωπίζονται με όρους αριθμών, ως στατιστικά πίσω από οθόνες τεχνοκρατών, πολλοί από τους οποίους έχουν φτάσει ένα επίπεδο παραπάνω, προωθώντας προσεγγίσεις όπως αυτή της “ανοσίας της αγέλης”.

(Μισό-μισό) | Νεφέλη

Σε άγει και σε φέρει η μαλακία σου, μωρό μου-
Και είσαι αξιολάτρευτος έτσι.

Φόρτωση…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.