Ξενώνας


{Το κοσνεπτ του Ξενώνα είναι το εξής: για μερικές ημέρες, το δωμάτιο θα παραχωρείται σε ένα μόνο άτομο, το οποίο θα το έχει στη διάθεσή του για να το κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί να βάζει τέρμα μουσική, να γεμίσει το πάτωμα με σελίδες και ποιήματα, να κολλήσει στους τοίχους φωτογραφίες, πίνακες, κολλάζ , να μας πει ιστορίες, να μας μιλήσει για τις αγάπες του και ό,τι άλλο θελήσει. Μόνη προϋπόθεση είναι να μείνει κάποιες μέρες εδώ και να αφήσει στο δωμάτιο όλα αυτά που μοιράστηκε, τα λόγια του, τα τσιγάρα του, τους δίσκους του, σαν αναμνηστικά. Εδώ: stixh@yahoo.com}

Σκοταδισμός

Πάντα λένε πως το φως ταξιδεύει γρηγορότερα από τα πάντα, όμως γιατί το σκοτάδι μοιάζει να είναι ήδη εκεί;

-στα λόγια η Νικολέτα Κριαρά – Λάμπρου

addan-godspeecs

Αδδάν

Τα βήματα από το πίσω στενό μοιάζουν πλέον εκκωφαντικά κι εκείνος νιώθει ένα δυνατό χτύπημα από το γκλοπ του χωροφύλακα στα πλευρά του.

-στα λόγια ο SideliK_2

Μια μέρα όχι σαν τις άλλες – μια μέρα στο pride

Εν τέλει κάπου ανάμεσα στον χορό, στα γκλίτερ και στα χρώματα, συνειδητοποίησα ότι τα σήκωνα για μένα, για κάθε εμένα, για όλες τις version μου που έμειναν παγιδευμένες.

-στα λόγια η Εβελίνα Κόλλια

Ώρες μακριά σου

Χαρίζεται άδειο κορμί
σ’ όποιον το θέλει για λίγες ώρες.

–στα λόγια η Πένυ Καραγεωργίου

Πόρτες

Έρχεσαι και φέρνεις μαζί σου το καλοκαίρι
την εποχή που μισώ περισσότερο
αλλά όταν το φέρνεις εσύ βλέπω μπροστά μου ένα ζεστό μεσημέρι

–στα λόγια η Πένυ Καραγεωργίου

Ψυχοσωματικά

το μεταίχμιο ανάμεσα στο μεσημέρι και το απόγευμα,
όταν όλοι ξεκουράζονται
οι σκέψεις μου τρώνε το μυαλό όπως τα μυρμήγκια τα ψίχουλα

–στα λόγια η Πένυ Καραγεωργίου

Αποδέσμευση

κι η νύχτα είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα τα ουσιαστικά
και με ξεγελά·

–στα λόγια η Πένυ Καραγεωργίου

dialektikos-monologos-2

Διαλεκτικός μονόλογος

Τέλος πάντων, ας πούμε ότι σταμάτησα γιατί κάπου θα έπρεπε να σταματήσω. Ας το αφήσουμε έτσι.

–στα λόγια η Αλεξία Τερετίζη

Άτιτλο ΙΙΙ

Ερωτευόμαστε
κι αγαπάμε
και πονάμε
και πέφτουμε
και σηκωνόμαστε ξανά.

–στα λόγια η Αιμιλία Κάλτση

Άτιτλο ΙΙ

Το σημερινό απόφθεγμα έλεγε «να γράψω ένα ποίημα στον εαυτό μου».
Γέλασα ειρωνικά.

–στα λόγια η Αιμιλία Κάλτση

atitlo-aimilia-1

Άτιτλο Ι

Προσεύχομαι,
να ξεβραστώ με κάποιο τρόπο
στην στεριά σου.

–στα λόγια η Αιμιλία Κάλτση

Μαυσωλεία θαμπών αναμνήσεων

Χρειάζεσαι ουρανό, χρειάζεσαι οξυγόνο, χρειάζεσαι διαφυγή, χρειάζεσαι χρόνο. Έχεις απουσία. Έχεις απουσία;

-στα λόγια η Νικολέτα Κριαρά – Λάμπρου

Άτιτλο

Θα σας πω όμως κάτι. Δεν μάσαγα –μα την αλήθεια. Φίλησα κώλους έκτοτε –κρατώντας ανά χείρας πτυχία και δικαιολογητικά.

-στα λόγια ο Παντελής Αδαμίδης

Όταν με ρώτησαν για το σώμα μου

Είναι ένα σώμα που μου ανήκει κάποιες μέρες και τις υπόλοιπες ίσως να νιώθω και ότι το κουβαλάω.

-στα λόγια η Εβελίνα Κόλλια

Όλα αυτά που μας ανήκουν

και είν’ οι μνήμες/ αναμνήσεις
που δεν μπορούν καθόλου να σβηστούν
μέσα στο πέρασμα του χρόνου

–στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη /
φωτογραφία: paranoiko_xaos

Η περιπλάνηση του νοῦ

η καρδιά μου παγωμένη
σ’ άλλο μέρος
σ’ άλλης νιότης εποχή

–στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη /
φωτογραφία: paranoiko_xaos

Ανοιξιάτικη ᾠδή

είν’ το χρώμα άγνωστο
που θάβει τ’ όνομά μου
είν’ η πνοή μου ηχηρή

–στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη

Ρούμπεν–η μουσική στα χρόνια του παραδείσου

«Πόσο χρονών είμαι;», αναρωτήθηκε. Έπιασε το πρόσωπο του για να καταλάβει πόσες εμπειρίες είχαν μαζευτεί στα λακκάκια του.

–στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου

Μνήμη τεχνικολόρ

κίτρινα άνθη να μπερδεύονται
στις ξιφολόγχες των τρελών,
λιβάδια γαλανού ουρανού απ’ όπου τα άλογα
ξεχάστηκαν να έρθουν στη μάχη

–στα λόγια η Μαρία Θεοφιλάκου

Noman’ s trip

Την ίδια ώρα κάθε μέρα ο κύριος Noman–
όμως απόψε είναι αποφασισμένος.

–στα λόγια η Μαρία Θεοφιλάκου

Φόρτωση…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.