Ξενώνας
{Το κοσνεπτ του Ξενώνα είναι το εξής: για μερικές ημέρες, το δωμάτιο θα παραχωρείται σε ένα μόνο άτομο, το οποίο θα το έχει στη διάθεσή του για να το κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί να βάζει τέρμα μουσική, να γεμίσει το πάτωμα με σελίδες και ποιήματα, να κολλήσει στους τοίχους φωτογραφίες, πίνακες, κολλάζ , να μας πει ιστορίες, να μας μιλήσει για τις αγάπες του και ό,τι άλλο θελήσει. Μόνη προϋπόθεση είναι να μείνει κάποιες μέρες εδώ και να αφήσει στο δωμάτιο όλα αυτά που μοιράστηκε, τα λόγια του, τα τσιγάρα του, τους δίσκους του, σαν αναμνηστικά. Εδώ: stixh@yahoo.com}
Νέο! —> Draft Studio, powered by {στίξη}
Στο αμφιθέατρο
Η περιχαρής φωνή Αποκρουστική Λειτουργεί πάνω μου Μέσα μου Σαν μέδουσα
-στα λόγια ο Μιχάλης Κατσιγιάννης
Τα θέλω μου
Τα θέλω μου δεν δέχομαι να τα χωρέσω σε στενά υφάσματα ωραιοποίησης κεκαλυμμένων επιθυμιών.
-στα λόγια η Έφη Ουσταμπασίδη
Διπλωπία
Νομίζω ότι πλέον χρησιμοποιώ τις ίδιες λέξεις ή σου μιλάω για τα ίδια θέματα. Χάνει την δυναμική της η φαντασία μου.
-στα λόγια η Ισμήνη Κατσάβαρου
Στον ακάλυπτο
Η ώρα είναι 1:56 κι εγώ φοράω λευκά εσώρουχα κάθομαι οκλαδόν στο πάτωμα και απλώς γράφω ποιήματα. Μηχανάκια περνούν απλώς απ’ έξω.
-στα λόγια η Γαρουφαλιά Στέτου
Εσύ
Και κάθε φορά που τέλειωνε ο κόσμος ξεδιψώντας με βροχή, κάθε Παρασκευή του Μάη, μου υποσχόσουν ένα ακόμη φιλί
-στα λόγια η Κ.Π.
Ο εαυτός μου και η ποίηση
Να τρίζω τα δόντια στην προσπάθεια να απαρνηθώ τις προσδοκίες που μου φόρεσαν, για να μοιάζω κολακευτική μαριονέτα σε άγουστους και άγευστους κουκλοπαίχτες.
-στα λόγια η Κ.Π.
Ως Εάν Εκείνος
πίσω τρίζει, τρίζει, τρίζει, μας έχει σπάσει τα ωά, στο πορτ μπαγκάζ έχει στηθεί ο Πύργος της Πελοποννήσου
-στα λόγια η Γεωργία Καλαφάτη (aka Sugahspank!)
Χωρίς Χέρια, Χωρίς Μνήμη
Κάτι μικρό—έστω ένα δίστιχο—πριν κοιμηθούμε να σβουράει μέσα μας. Γράψε, και βάλε λέξεις όπως εσώτερος, άχθος, λυκαυγές, ίμερος, ερέβος. Γράψε χωρίς χέρια. Γράψε μόνο με μνήμη
-στα λόγια η Δήμητρα Καλλιγέρη
Χωρίς τίτλο και προσδοκίες
Είδα έναν νέο να τον σκοτώνουν οι ίδιες του οι προσδοκίες, τα όνειρα που φύτεψε έγιναν κόκκινη θηλιά στο λαιμό του
-στα λόγια η Δήμητρα Καλλιγέρη
Ρίζες
Όχι, καθόλου δεν είμαστε οι ρίζες που κρύβονται, που κάτω από το χώμα μένουν σιωπηλές, που τίποτα δεν διαταράσσουν
-στα λόγια η Δήμητρα Καλλιγέρη
Όλα όσα έγιναν
Μου έμαθαν το σώμα σαν λάθος. Το δέρμα μου είχε ορθογραφικά. Κάτω απ’ τα στήθη, ένα ναι. Στον λαιμό, ένα όχι.
-στα λόγια η Σπυριδούλα Μίχου
Εκείνη
Κι εκείνος δεν κοιμάται πάρα μόνο στον καναπέ και κάθε που ξυπνάει ανάβει ένα τσιγάρο
-στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης
Γραμμοπαίγνια
Το συλλογικό έργο «Γραμμοπαίγνια» μελετά τη μεγάλη αντίθεση μεταξύ άσπρου και μαύρου, την απλοποίηση των μορφών και την έμφαση στον δραματικό χαρακτήρα που μπορεί να έχει η γραμμή.
-ένα συλλογικό πρότζεκτ από τη Λέσχη Χαρακτών
Αποκριά
και τότε οι θνητοί έβγαλαν τις μάσκες και αντιλήφθηκαν, πως πια δεν ήταν ζωντανοί, αλλά νοτισμένος χαρτοπόλεμος μιας γης πλανεμένης.
-στα λόγια η Ολυμπία Θεοδοσίου
Η μεταμόρφωση του κακού
Κοιτάζω μέσα στο χάσμα τη ρωγμή της επανάστασης, αλλάζω το αίμα μου γίνεται «Μαύρο»
-στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
Φλόγες ή το παραμύθι δύο κεριών
Είναι λογικό· στους χτύπους της καρδιάς η συνήθεια λειτουργεί, σαν νάρκη δεμένη με αλυσίδα στον αστράγαλο.
–στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου
Σύγκρυο
Το βλέμμα σου φάνταζε ήλιος σε ένα σκοτάδι -που για καιρό με εξαντλούσε.
-στα λόγια ο Απρόσωπος Ποιητής
Ο κήπος σου
Ξεχνιέσαι μέσα σ΄ αυτόν τον κήπο, έχεις πάντα κάτι να κάνεις, κάτι να κλαδέψεις, κάτι να διορθώσεις, κάτι να προβλέψεις ή να ξεριζώσεις.
-στα λόγια η Μάρα Τραχανατζή
Κάτι πήγε στραβά. Παρακαλώ ανανεώστε τη Σελίδα και/ή δοκιμάστε ξανά.
στίξη 