-στα λόγια η Έλλη Γαλούση
Τα δάχτυλά σου με οδήγησαν στο φθινόπωρο
Με το ρυθμό ακριβώς που ταίριαζε
Φεύγοντας
Έφερες το φθινόπωρο λίγο πιο βίαια απ’ όσο θα επιθυμούσα
Προσπαθώ κάπως να γυρίσω στο καλοκαίρι
Αλλά η απουσία σου μόνο θερινή δεν είναι
Και με γεμίζει σύννεφα
Βρέχει
Βρέχει διαρκώς
Ήσουν ένα σκοτεινό δάσος
Όμορφο
Αλλά σκοτεινό
Και έτσι παρέμεινες
(αν και από κάπου έβλεπα να μπαίνει το φως)
Τα δάχτυλά σου με οδήγησαν στο φθινόπωρο
Και η απουσία σου
Με κράτησε εκεί
-φωτογραφία από Pinterest–
στίξη 