Πριν Πέσουμε


-διαδηλώνει ο Stasi_Jo

Ξυπνάω γάμα τα, χαράματα και κάτι μου θυμίζει αυτό
σαν deja-vu, λες και το’ χω ξαναγράψει
Ξυπνάω περίεργα αφού κοιμήθηκα περίεργα
άναψε μέσα μου φωτιά και θα με κάψει

Έχω φωλιάσει σε 16 τετραγωνικά
και μηρυκάζω εμμονικά απαγορευμένες λέξεις κοφτές
Μα τώρα πια σε προκαλώ, μπορείς να κάνεις ό,τι θες
Ό,τι φαντάστηκες πιο ειδεχθές

Κλώτσησε με στο στομάχι, να με πιάσουν πάλι τα άγχη
και να μην αντέξει η ράχη όσα ο νους σου μέσα θα’ χει.
Σπάσε σε δυο μέρη το καλό μου χέρι, ή λούσε το με οξύ.
Σιγά, θα μάθω να γράφω με το δεξί.

Γδύσε με και κάψε μου τα ρούχα
πέταξε με σε ένα κρύο δωμάτιο, οι πηγές μου να στερέψουν.
Πες σ’ όλα τ’ αδέρφια μου πως έφυγα μακριά και πως τα πρόδωσα
Στ’ αλήθεια, νομίζεις, θα το πιστέψουν;

Κούρεψε με, για παραδειγματισμό,
μήπως νομίζεις πως θα χάσω τον βαρύ βηματισμό;
Αν όχι, σπάσε μου τα πόδια όσο ως το 10 θα μετράω,
θα με αποτρέψεις πιστεύεις να προχωράω;

Φέρε μου στα μάτια τον φακό και τύφλωσε με ώρα’ σύ,
έτσι κι αλλιώς είναι ήδη ελαττωματικά.
Ακόμα κι αν μου καταστραφεί τελείως η όραση,
νομίζεις δεν θα βλέπω ποιος είσαι πραγματικά;

Τσαλάκωσε τις τελευταίες μου αναμνήσεις,
το σώμα μου να ψάξεις σπιθαμή προς σπιθαμή.
Μη φανταστείς ότι θα με λυγίσει,
απλά αφήνω να σε κατακλύσει η σήψη.

Ξεκλήρισε μπροστά μου όλη την οικογένεια μου
κι ανάγκασε να με δαγκώνουν τα παιδιά μου, χωρίς αιδώ.
Χάραξε στο στήθος μου άφοβα το όνομα της
και ρώτα με αν πονάει που δεν θα την ξαναδώ.

Πέρασε μου στα άκρα καρφιά σαν τον Χριστό
και κορόιδεψε με πως επιθυμούν Βαραββάν
φώναζε μου να το βουλώσω όσο ετοιμάζεις τα επόμενα
βήμα-βήμα, με προσοχή πίσω απ’ το παραβάν.

Είσαι απ’ αυτούς που το παρατραβάν, αν κάτι τους ωθεί
μα κλωστή-κλωστή ό,τι σε καλύπτει θα ξηλωθεί
καθετί που’ χες φανταστεί προκαλεί αμόκ
κι ίσως ενεργοποιηθεί με ένα σκληρό ηλεκτροσόκ.

Κι αν ούτε αυτό σου κάνει και δεν φτάνει για τη δίψα σου,
άντε τελείωνε, η αδράνεια με κουράζει.
Είσαι ένα τίποτα και πλέον άλλο ένα έχεις δίπλα σου,
συνεννοηθήκαμε; Κι αν όχι, δεν πειράζει.

Αφού έχω φωνάξει φρόντισε να με φιμώσεις
και πιες σε ηρεμία λίγο κρασί, εις υγείαν!
Μετά απ’ αυτό δεν θα’ χεις ησυχία, τι ατυχία!
Κατάφερα να το τρυπώσω σε ηχεία.

Δεν θα μας το συγχωρέσουν ποτέ,
πως στα καλούπια τους ουδέποτε χωρέσαμε

Δεν θα μας το συγχωρέσουν ποτέ,
πως αρνηθήκαμε με πείσμα στους ρυθμούς τους να χορέψουμε.

Δεν θα μας το συγχωρέσουν ποτέ,
πως δεν δειλιάσαμε ευθέως να τους εκθέσουμε.

Δεν θα μας το συγχωρέσουν ποτέ,
πως με το δάχτυλο τους δείξαμε πριν πέσουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s