-στα λόγια ο Χάρης Μαυροκέφαλος
Εμφανίστηκες
σαν την καταιγίδα
που συντάραξε
την ήρεμη πόλη μου
κι έφυγες
σαν τον ήλιο
που δύει
και χάνεται γοργά.
Τώρα πια
μόνο σύννεφα βλέπεις
που σκοτεινιάζουν
τον ορίζοντα
και δεν ξέρεις
τι θα ακολουθήσει
θα είναι νέα καταιγίδα
ή μήπως λιακάδα;
Κανείς δεν ξέρει
όπως κανείς δεν ήξερε
τι σκεφτόσουν
ένα πέπλο μυστηρίου
κάλυπτε τα πάντα
από την πρώτη σου στιγμή
μαζί μου
μέχρι και την τελευταία.
Αυτό που ξέρω
είναι πως λάτρεψα
τις καταιγίδες σου
–όσο κι αν καμιά φορά ήταν φονικές–
αυτό που ξέρω
είναι πως
δεν τις θέλω πια
είναι πως
επέτρεψα
να με καταστρέψουν.
Εάν κάποτε λοιπόν
ξαναγυρίσεις
ίσως να μην είμαι
πια εκεί
ίσως να έχω…
μεταναστεύσει
σε άλλη πόλη.
Σε μια πόλη
που θα είναι έτοιμη
να δειχτεί καταιγίδες
δίχως να πλημμυρίζει
η ίδια σε μια πόλη
που θα την κυβερνά
ο αυτοσεβασμός
κι όχι η εξάρτηση.
–φωτογραφία από Pinterest–
στίξη 