Οι αληθινοί άνθρωποι, ζουν στα στενά της Ομόνοιας. Κοκκαλώνουν κάτω από κούτες πολυεθνικών και ΣΙΑ. Εμείς τους περνάμε για περιστέρια κι έτσι ρίχνουμε τα ψίχουλα απ' το φαγητό μας. -στα λόγια η Γωγώ Λιανού
Ετικέτα: poetry
χοτέλ μπαλάσκα
χοτέλ μπαλάσκα είναι η μόνη περιγραφή που μπορεί αυτή τη στιγμή να με χωρέσει την ώρα που όλο το πορτοκαλί έχει αδειάσει την πόλη -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Στο αμφιθέατρο
Η περιχαρής φωνή Αποκρουστική Λειτουργεί πάνω μου Μέσα μου Σαν μέδουσα -στα λόγια ο Μιχάλης Κατσιγιάννης
Τα θέλω μου
Τα θέλω μου δεν δέχομαι να τα χωρέσω σε στενά υφάσματα ωραιοποίησης κεκαλυμμένων επιθυμιών. -στα λόγια η Έφη Ουσταμπασίδη
Δείπνο
Και τα φανάρια Των αυτοκινήτων Μπρος μας Κόκκινα κεριά -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης
Στον ακάλυπτο
Η ώρα είναι 1:56 κι εγώ φοράω λευκά εσώρουχα κάθομαι οκλαδόν στο πάτωμα και απλώς γράφω ποιήματα. Μηχανάκια περνούν απλώς απ' έξω. -στα λόγια η Γαρουφαλιά Στέτου
Και δεν
θα με πλακώνουν δάση ολοσκότεινα θα τρελαθώ και μέσα εκεί θα τραγουδάω θα τρελαθώ -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Εσύ
Και κάθε φορά που τέλειωνε ο κόσμος ξεδιψώντας με βροχή, κάθε Παρασκευή του Μάη, μου υποσχόσουν ένα ακόμη φιλί -στα λόγια η Κ.Π.
Ο εαυτός μου και η ποίηση
Να τρίζω τα δόντια στην προσπάθεια να απαρνηθώ τις προσδοκίες που μου φόρεσαν, για να μοιάζω κολακευτική μαριονέτα σε άγουστους και άγευστους κουκλοπαίχτες. -στα λόγια η Κ.Π.
Ως Εάν Εκείνος
πίσω τρίζει, τρίζει, τρίζει, μας έχει σπάσει τα ωά, στο πορτ μπαγκάζ έχει στηθεί ο Πύργος της Πελοποννήσου -στα λόγια η Γεωργία Καλαφάτη (aka Sugahspank!)
στίξη 