-στα λόγια ο SideliK_2 /
στη φωτογραφία o @godspeecs
Τέλη του μήνα θα αγοράσει αυτοκίνητο μου ‘πε.
Τώρα, πόσο θα ‘χει μη ρωτάς,
σκοτώθηκε στη δουλειά το Μαράκι.
Και γω δηλαδή κάτι τσόνταρα.
Λυσσαλέα σκαλίζω γρέζια κάθε πρωί,
βλέπεις ο μόνος δρόμος για τον πάτο
είν’ ο πάτος.
Γεμίσαμε νομίσματα,
τρύπια, δεμένα με κλωστή.
Παιχνίδι στο καλάθι κινηματογραφιστή.
Λες να πάει πίσω ο γάμος μας;
Ψήνω να ναρκωθώ, να μη θυμάμαι και πολλά
όταν στην πόρτα μου βρεθεί ο κλητήρας.
ΌΧΙ. Κλείνω τη μάντρα κι έρχομαι τροχάδην.
-Άντε έλα!
Φεύγω ταξίδι για άλλα μέρη με την δικιά μου,
είμαι ο δικός της εδώ και χρόνια μα και όχι.
Το μυαλό πετούσε βλέπεις, καιρός να σμίξει
εκεί ψηλά.
Από τα κορμιά να καμωθεί τ’ απόσταγμα.
στίξη 