-στα λόγια ο SideliK_2 /
στη φωτογραφία o @godspeecs
Γίναμε παιδιά των πόλεων μ’ αλλεργίες,
τοξικό απ’ το νέφος αίμα και δικαιωματισμό.
Η εξόφθαλμη στροφή παρούσα στις εντάσεις,
μα όχι για τόσο όσο χρειάζεται να πιάσεις
τον παλμό.
Ώρα θανάτου: 9:32 πρώτα λεπτά.
Δεν δίνει κύρος το αν επέζησες της σήψης.
Λιγόψυχοι άνθρωποι γελούν,
μπροστά στο δάκρυ, σιμά στην επούλωση.
Ήρθε η στιγμή της οινοποσίας μπας και ξεχάσω.
Μήπως…
σκεφτώ το ψέμα κείνο που θα με στυλώσει.
Οι βουτιές στο βούρκο μου βουλώσανε τ’ αυτιά,
υπάρχουν τούτοι οι τόποι δω πιο πέρα.
Τόσοι και τόσοι χαομένοι στο lounge της λήθης,
θυσιάζουν,
ευελπιστούν
κι αρέσκονται να ξεκαυλώνουν με ονειρώξεις.
στίξη 