–στα λόγια η Κάθυ
Από την θάλασσα βγαίνει ο εραστής με τα μαύρα μαλλιά και τα πράσινα μάτια δεν μπορώ να αγγίξω το σώμα του νομίζω πως έτσι
θα γεμίσω με θάνατο
ακούω να ψιθυρίζει κοντά στο πρόσωπο μου
ο έρωτας μπορεί να γεννηθεί ακόμα και μ’ αυτόν τον τρόπο
κάποιον άγνωστο να λέει πως ήταν τα μάτια αυτού που αγαπάει.
Σκέφτομαι την απελπισία
πόσο μόνος αισθάνεται
πόσο γεμάτη αισθάνομαι εγώ
όταν κάποιος ικανοποιεί το επίπεδο φύλο μου
αφαιρώ το μαύρο πέπλο από το πρόσωπο μου
ίσως αν δει τα τραύματα μου
μ’ αγαπήσει
ίσως θυμηθεί την νύχτα που πέθαινα κλαίγοντας
σε κάτι ξεχαρβαλωμένα γιασεμιά
τώρα γυμνώθηκα
μπροστά στον λευκό τοίχο
δεν θα κοιμηθώ
μάλλον θα πέσω στο έρεβος των δακρύων μου .
Ξέρω πως ποτέ δεν θα μ’ αγαπήσεις
ούτε καν λίγο πριν φύγεις
–φωτογραφία από Pinterest–
στίξη 