nikosstaik

ΘΑΡΡ(αλλά(έ)οι)

Παρατηρώ τους τοίχους, να φαντάζομαι πώς θα διακοσμούσες τον δικό μου τοίχο. -ένας νόστος από τον Γιώργο Καλλιοντζή

εμείς άφοβοι πάνω στα ματωμένα κάναμε έρωτα δεν ήταν έρωτας ήταν κοσμογονία -ένας νόστος από την Γεωργία Δρακάκη

Κι ύστερα εσύ που μάκρυνες Μα οι τόποι δεν μακραίνουν Φεύγουν, μόνο εμείς αν φεύγουμε από εκείνους -ένας νόστος από την Μαρία Τζωρτζάκη

Διακεκομμένοι εαυτοί μη γνωρίζοντας πώς να υπάρξουν ψάχνουν να βρουν τις ανώμαλες γραμμές που ίσως τους ενώσουν -ένας νόστος από την Marian Bezaiti

Διατηρώ τον παφλασμό των κυμάτων Για να αντέχω τους ήχους της καθημερινότητας -ένας νόστος από την Κωνσταντίνα Χνάρη

Οι νύχτες που ξημέρωσαν ακριβώς εκεί και με βρήκαν κάπως άβολα πιο μεγάλη στο κρεβάτι. -ένας νόστος από την Πένυ Καραγεωργίου

Αυτός ο τόπος είναι μια σταγόνα μέλι από την άκρη των χειλιών του δειλινού. -ένας νόστος από την Ολυμπία Θεοδοσίου

Γίναμε παιδιά των πόλεων μ' αλλεργίες, τοξικό απ' το νέφος αίμα και δικαιωματισμό. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs

άνθρωποι που τρέφονται με θάνατο και ζωή, δίχως να αντιμιλούν στο ράπισμα της εχθρικής σιωπής -στα λόγια η Ολυμπία Θεοδοσίου

Το ξημέρωμα με βρήκε να τρώω παγωτά δίχως σταματημό -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs