Πελάγωσα έγινα δηλαδή το πέλαγος για να μη γίνω νοσταλγός -ένας νόστος από τον Σταμάτη Παρασκευά
Συντάκτης: nikosstaik
Γκύζη
Το αγαπημένο μέρος στη Γη, γεννιέται εκεί που γεννιέται ο κίνδυνος, ένα καταφύγιο που γράφει το όνομά σου -ένας νόστος από την Ισμήνη Κατσάβαρου
Η Ασούρα των χαμένων
Πεθαμενατζής, κηδεύω αναίσθητα κάθε χειμώνα μνήμες. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs
Αλκυονίδα
Δηλαδή ή θα με ζεστάνεις ή θα με κάψεις. Κράτα τις αποστάσεις σου σε παρακαλώ. Είμαι άνθρωπος του Γενάρη. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου
Το ποίημα
Είναι η πάλη Τα μεσάνυχτα Με τις πτυχές Της μοναξιάς -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης
δύο για το γουργουρητό της γάτας
κι η γάτα που ποτέ δεν πιάνεται όταν τη θέλω γυρνά στα πόδια μου για χάδια -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Υπό
Ποιος να σε βρει εδώ άραγε και ποιος να σε κεράσει λίγο φως; -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs
Στασιμότητα
Βλέπεις, η ζωή που κατακλύζει το δωμάτιο, είναι στιγμές βουτηγμένες στα μάτια σου. Όλα τα υπόλοιπα, κρατάνε δυο μονάχα δευτερόλεπτα. -στα λόγια η Νικολέτα Κριαρά – Λάμπρου
anon
Γυαλιά καρφιά τα παντοτινά «θα μείνω εδώ». Κοίταξα τα πουλιά που σε συνόδευαν προς πολιτείες απόρθητες. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs
Στάση του ΚΤΕΛ
ο μεγαλύτερος θόρυβος είναι εκείνος που γίνεται αθόρυβα –στα λόγια η Κάθυ
στίξη 