Κρυφογελά η γαλήνη που ο φόβος δε βρήκε μέρος να φωλιάσει… κατεβαίνει στον 3ο όροφο κουρνιάζει στο κρεβάτι και αγκαλιάζει τα όνειρα -ένας νόστος από την Άννα Σταυρομήτρου
Συντάκτης: nikosstaik
Θεσσαλονίκη
Οι στιγμές μας μετρώνται σε μερικές «βίβες», σε φιλιά και αγκαλιές στη Ροτόντα, σ´ ένα βλέμμα που σταματά το χρόνο. -ένας νόστος από την aurora blanc
ΘΑΡΡ(αλλά(έ)οι)
Παρατηρώ τους τοίχους, να φαντάζομαι πώς θα διακοσμούσες τον δικό μου τοίχο. -ένας νόστος από τον Γιώργο Καλλιοντζή
Η πιο σύντομη χώρα του κόσμου
εμείς άφοβοι πάνω στα ματωμένα κάναμε έρωτα δεν ήταν έρωτας ήταν κοσμογονία -ένας νόστος από την Γεωργία Δρακάκη
Η αγκαλιά του μπαμπά
Κι ύστερα εσύ που μάκρυνες Μα οι τόποι δεν μακραίνουν Φεύγουν, μόνο εμείς αν φεύγουμε από εκείνους -ένας νόστος από την Μαρία Τζωρτζάκη
Νότια Ιταλία
Διακεκομμένοι εαυτοί μη γνωρίζοντας πώς να υπάρξουν ψάχνουν να βρουν τις ανώμαλες γραμμές που ίσως τους ενώσουν -ένας νόστος από την Marian Bezaiti
Ποίημα
Διατηρώ τον παφλασμό των κυμάτων Για να αντέχω τους ήχους της καθημερινότητας -ένας νόστος από την Κωνσταντίνα Χνάρη
38.022860, 23.700520
Οι νύχτες που ξημέρωσαν ακριβώς εκεί και με βρήκαν κάπως άβολα πιο μεγάλη στο κρεβάτι. -ένας νόστος από την Πένυ Καραγεωργίου
Νεάπολη
Αυτός ο τόπος είναι μια σταγόνα μέλι από την άκρη των χειλιών του δειλινού. -ένας νόστος από την Ολυμπία Θεοδοσίου
UNΡΟΜΠΟΤ
Γίναμε παιδιά των πόλεων μ' αλλεργίες, τοξικό απ' το νέφος αίμα και δικαιωματισμό. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs
στίξη 