Ξενώνας – Σελίδα 9

UNΡΟΜΠΟΤ

Γίναμε παιδιά των πόλεων μ' αλλεργίες, τοξικό απ' το νέφος αίμα και δικαιωματισμό. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs

άνθρωποι που τρέφονται με θάνατο και ζωή, δίχως να αντιμιλούν στο ράπισμα της εχθρικής σιωπής -στα λόγια η Ολυμπία Θεοδοσίου

Το ξημέρωμα με βρήκε να τρώω παγωτά δίχως σταματημό -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs

Γράφω κόκκινα, θέλω να βάλω φωτιά στις λέξεις -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

εμείς τώρα; Άτοπα νεκροί γυρνάμε στο φως κι οι ζωντανοί θαμμένοι στα φέρετρα -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

τις νύχτες που ξαγρύπνησες πόσες αυγές είδες; -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

Τόσο που βλέπω γκρι Πίσω απ' το πράσινο Τόσο που πάντα Βλέπω την αλήθεια -ένας νόστος από τον Γιώργο Συμνιανάκη

Πελάγωσα έγινα δηλαδή το πέλαγος για να μη γίνω νοσταλγός -ένας νόστος από τον Σταμάτη Παρασκευά

Το αγαπημένο μέρος στη Γη, γεννιέται εκεί που γεννιέται ο κίνδυνος, ένα καταφύγιο που γράφει το όνομά σου -ένας νόστος από την Ισμήνη Κατσάβαρου

Πεθαμενατζής, κηδεύω αναίσθητα κάθε χειμώνα μνήμες. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs