Γιώργος Συμνιανάκης

Δείπνο

Και τα φανάρια Των αυτοκινήτων Μπρος μας Κόκκινα κεριά -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης

Κι εκείνος δεν κοιμάται πάρα μόνο στον καναπέ και κάθε που ξυπνάει ανάβει ένα τσιγάρο -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης

Μα είναι το ανθρώπινο που πάντα αποτυγχάνει. -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης

όσα κι αν είπα ο, τι κι αν έκανα εγώ κρυβόμουν από πίσω κι εκεί δεν είναι πια κανείς -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης

Στο «ποτέ» Παραμένω Με σβησμένο Κερί -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης

Κι έπαιρνα εγώ τη θέση Στο σκοτάδι Και εσύ στο φως Σαν σε σκακιέρα -ένα όραμα από τον Γιώργο Συμνιανάκη

Κι αναλογίσθηκε η φωτιά: Δύο δρόμοι είναι μπροστά μου: Ή φως θα γίνω άπειρο Ή τέφρα και σκοτάδι -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης

Και σκόρπιζα τριαντάφυλλα Στη γειτονιά σου Κρύβοντας τα ποιήματά μου Κάτω απ' τη γλώσσα -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης

Τόσο που βλέπω γκρι Πίσω απ' το πράσινο Τόσο που πάντα Βλέπω την αλήθεια -ένας νόστος από τον Γιώργο Συμνιανάκη

Είναι η πάλη Τα μεσάνυχτα Με τις πτυχές Της μοναξιάς -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης