ποίηση – Σελίδα 7

Νεάπολη

Αυτός ο τόπος είναι μια σταγόνα μέλι από την άκρη των χειλιών του δειλινού. -ένας νόστος από την Ολυμπία Θεοδοσίου

Έχει τη θλίψη η ζωή μας από μία σειρά λαμπάκια σκόρπια σ’ ένα μπαλκόνι, κάπου στα Πατήσια -ένας νόστος από την Κωνσταντίνα Πορφυρού

Οι νύχτες που ξημέρωσαν ακριβώς εκεί και με βρήκαν κάπως άβολα πιο μεγάλη στο κρεβάτι. -ένας νόστος από την Πένυ Καραγεωργίου

Διατηρώ τον παφλασμό των κυμάτων Για να αντέχω τους ήχους της καθημερινότητας -ένας νόστος από την Κωνσταντίνα Χνάρη

Κι ύστερα εσύ που μάκρυνες Μα οι τόποι δεν μακραίνουν Φεύγουν, μόνο εμείς αν φεύγουμε από εκείνους -ένας νόστος από την Μαρία Τζωρτζάκη

εμείς άφοβοι πάνω στα ματωμένα κάναμε έρωτα δεν ήταν έρωτας ήταν κοσμογονία -ένας νόστος από την Γεωργία Δρακάκη

Γίναμε παιδιά των πόλεων μ' αλλεργίες, τοξικό απ' το νέφος αίμα και δικαιωματισμό. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs

Το ξημέρωμα με βρήκε να τρώω παγωτά δίχως σταματημό -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs

Γράφω κόκκινα, θέλω να βάλω φωτιά στις λέξεις -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

εμείς τώρα; Άτοπα νεκροί γυρνάμε στο φως κι οι ζωντανοί θαμμένοι στα φέρετρα -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος