Κρυφογελά η γαλήνη που ο φόβος δε βρήκε μέρος να φωλιάσει… κατεβαίνει στον 3ο όροφο κουρνιάζει στο κρεβάτι και αγκαλιάζει τα όνειρα -ένας νόστος από την Άννα Σταυρομήτρου
Ετικέτα: ποίηση
UNΡΟΜΠΟΤ
Γίναμε παιδιά των πόλεων μ' αλλεργίες, τοξικό απ' το νέφος αίμα και δικαιωματισμό. -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs
Για πέταμα
Το ξημέρωμα με βρήκε να τρώω παγωτά δίχως σταματημό -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs
Για την Κατερίνα
Γράφω κόκκινα, θέλω να βάλω φωτιά στις λέξεις -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
Εννιά μέρες
εμείς τώρα; Άτοπα νεκροί γυρνάμε στο φως κι οι ζωντανοί θαμμένοι στα φέρετρα -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
Ο εκπεσών άγγελος
τις νύχτες που ξαγρύπνησες πόσες αυγές είδες; -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
Τήνος
Έφυγε με καρδιά ξερή Σαν το τοπίο γύρω Αλλά της το υποσχέθηκε Δεν γινόταν αλλιώς -ένας νόστος από την Ελένη Γεωργίου
αθανασίου διάκου 7
δεν ήταν ανάγκη να μαζευτούν όλα σε εφτά χάρτινες κούτες κι υπήρχαν πράγματα που δεν χώρεσαν -ένας νόστος από τον Νίκο Σταϊκούλη
Απέναντι / Νέα Ιωνία
Τόσο που βλέπω γκρι Πίσω απ' το πράσινο Τόσο που πάντα Βλέπω την αλήθεια -ένας νόστος από τον Γιώργο Συμνιανάκη
Αγκίστρι
Πελάγωσα έγινα δηλαδή το πέλαγος για να μη γίνω νοσταλγός -ένας νόστος από τον Σταμάτη Παρασκευά
