Όταν του είπα για τη νύχτα


-στα λόγια και στη φωτογραφία
η Ειρήνη Μαρκάκη

Έξω η πόλη σκοτείνιασε
τα χέρια ακόμα κυλάνε στο κορμί σαν ήρεμα ανοιξιάτικα ποτάμια
ποτίζοντας τις αγριοτριανταφυλλιές
το στόμα του τρυφερό και άγιο·
στους υπόνομους κυλά το νερό της βροχής
η άσφαλτος κιόλας στέγνωσε
-τι άνυδρος τούτος ο χειμώνας-
τουλάχιστον η υγρασία σήμερα δε μας φτάνει
ενώ άλλοτε τσαλάκωνε τα σώματα·
όταν του είπα για τη νύχτα, με ρώτησε τι κρύβω μέσα της·
δεν είχα τι να του πω·
το πρόσωπο αλλάζει όταν το σκοτάδι βαθαίνει·
όταν το χάδι φτάνει ως τα πιο άγρια των εντός σου θηρίων και τα ημερεύει·
όταν από μέσα αναβλύζει σκοτάδι ακόμα σκοτεινότερο· 
όταν με κοιτάς
με εκείνο τον τρόπο που κάνει όλο τον κόσμο να φωτίζεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s