yponomos

Υπόνομος

Ύστερα πάνω Και μες Στο αυτοκίνητο Με τη μουσική Διαπασών Αφημένος Στις μέρες Πια Οδηγώ -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

h-stigmh-pou-o-kosmos-olos-pathainei-asfyksia

Η στιγμή που ο κόσμος όλος παθαίνει ασφυξία

Κι ένα βράδυ -ποιο βράδυ; εγώ μιλάω για απόψε- βγήκε το κάθε ποντίκι απ’ τις σκιές βρήκε τον μπάσταρδο που το είχε κλωτσήσει κι έτσι αργά και ήσυχα χωρίς να διαταράξει όντως τον ύπνο του του έκοψε το λαιμό -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

o-lathraios

Ο λαθραίος

Χτυπήσανε τις πόλεις τα μεσάνυχτα Κανένας δεν μιλά μονάχα κλαίει Τα μάτια μας κοιτάζουνε μισάνοιχτα Κι η ελπίδα μας στη θάλασσα επιπλέει -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

to-portreto

Το πορτρέτο

Σπάω τον πίνακα αφού δεν σε χωράει. Ρίχνω μπογιά πάνω στον τοίχο να κυλάει. Κι όλα τα σύνεργα που έχω θα τα σπάσω. Και με τα χέρια όπως θέλω θα σε φτιάξω. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

epikhdeios

Επικήδειος

Θέλησες τα σαλόνια Μα ανήκεις στα υπόγεια Τώρα που η ζυγαριά απεφάνθη Παρακαλώ επίστρεψε. Επίστρεψε στο λάκκο σου. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου

mikra-poihmata

Μικρά ποιήματα ΙΙ

Τυφλώθηκε η πόλη ή μήπως έχει αρχίσει να χαράζει; -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

h-thlipsh-einai-mia-mousikh-pou-mporeis-na-xorepseis

Η θλίψη είναι μία μουσική που μπορείς να χορέψεις

Και γελάμε Και κλαίμε Και μαζί περάσαμε πολλά λέμε Και έχουμε να περάσουμε άλλα τόσα να περάσουμε Λέμε. -στα λόγια ο Σπύρος Μάρκος