Το δίγαμμα


-στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός /
φωτογραφία: paranoiko_xaos

Διαβάζαμε – θυμάσαι; – την αλφάβητο.
Μόνοι σ’ εκείνο το στενό το μπαλκόνι
με θέα τον μικρό πολύ για μας ουρανό.
Πέρα οι λεύκες μες στην αστερωμένη νύχτα·
σε τρόμαζαν, σαν τις σκιές στο μέσα δωμάτιο.
Μα σε τυραννούσε η αλφάβητος, κι εκείνα
τα γράμματα που ήτανε αρχαία και για τους
δύο. Πώς να διαβάσει κανείς τα αρχαία;
Κι επειδή έβγαλε κρύο η βραδιά, σε σκέπασα
με ένα σεντόνι και σε κράτησα στα χέρια.
Όμως – θυμάσαι; – γέλασες λίγο, που
σ’ αγκάλιασα δειλά και σε φίλησα στα χείλη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s