Generation 404


-στίχοι & ερμηνεία: Παράγοντας 405

Χρέος


Γενιά
404
λάθη.

Σαν λάθη μεγαλώσαμε
στον κόσμο των μεγάλων και τρανών.
Στο κόσμο που μας βάζουν σε κουτιά.

Μια ζωή σε προετοιμάζουν
για να γίνεις κάτι μεγάλο:
γιατρός, δικηγόρος.

Κανένας όμως δεν σε προετοιμάζει
για τις θυσίες
για όσα θα χάσεις και για πόσα λίγα θα κερδίσεις.

Κανείς δε σε προετοιμάζει
για αυτό που θα έρθει,
για το αναπόφευκτο.

Δεν σε προετοιμάζει για την τέχνη
που ανοίγει διάπλατα τη πόρτα της
και σου λέει, «Πέρνα μέσα!»

με φαρδύ, πλατύ χαμόγελο
να πλύνει τις πληγές σου,
να ξεπλύνει αυτόν τον πόνο, τον αβάσταχτο.

Κι έτσι λοιπόν
κανείς δεν λέει την αλήθεια, που πρέπει να ειπωθεί
γιατί είναι η αλήθεια.

Πως χρωστάμε στη τέχνη.
Κι όχι εγώ, γιατί εμένα δεν με προετοίμασαν για τη τέχνη.
Γι’ αυτό και δεν είμαι καλλιτέχνης.

Μα προσπαθώ να πληρώσω το χρέος μου,
κι έτσι, αυτά που ακούς και διαβάζεις
είναι το χρέος μου.

Το χρέος μου απέναντι σ’ αυτήν.

Generation 404


Γεννηθείς το 2000, από τύχη κι από σπόντα
δίχως τύχη, ελπίδα, δίχως φόντα.
Βαδίζω σε θαμπό μοτίβο, την πιο δυνατή κλωτσιά στη πόρτα-
-ανοίγει και περνώ, κοιτάν’ και πέφτουν τα σαγόνια.

Απ’ τη γενιά που μεγάλωσε σε σπίτια με κομμένα ρεύματα
Διαμερίσματα σε πόλεις, ζουν απ’ τα μερίσματα – παιδιά μεσ’ σε μπερδέματα
Ξημέρωμα
Στα μπαλκόνια μας μονάχα νιώθουμε ελεύθερα

Εγκλωβισμένοι σε δεκάωρα, εξαθλίωσης ωράρια
Τα μαξιλάρια μας τα βράδια ξέρουν τη παράνοια
Χαμένοι στη μετάφραση, και κάθε μας προσπάθεια-
-να πα’ περίπατο, φωνές μας σκάνε τοίχο, κοινωνία στην άγνοια

Αυτιά κλειστά και δεν ακούν, όσα μας δίνουν δεν αρκούν
Μικροαστοί τριγύρω που στο σύστημά τους δούλοι, υπακούν
Στις γρίλιες, φρίκες, νύχτες να υπνοβατούν
Είμαστε λάθη όπου φάρο ψάχνουνε να βρουν

Μεσ’ στα τσιμέντα με τον εαυτό μας στο καθρέφτη αντίπαλο
Κραυγή απ’ τη ταράτσα, για απάντηση αντίλαλο
Φυλαχτά η τέχνη μας να τη παλέψουμε στη σήψη
Για τον κόσμο σας, η στίξη (x2)

Στις ντουλάπες μας κλειδώσαμε τα όνειρα
Μαζί με λίγα ρούχα μας, σιδερωμένα πρόχειρα
Γραπτά μου στα τασάκια-στάχτη
Για να μη δουν τον έρωτα στα μάτια μου υψώνω φράχτη

Από φόβο μη σε δουν αδύναμο τα κρύβεις όλα μέσα σου
Αλυσίδες που σέρνεις πεζοδρόμια κάθε μέρα σου
Παγωμένοι σε μια κόλαση, στεγνοί
Στερέψανε τα δάκρυα και περάσαν οι καιροί

Κι έχεις μείνει εσύ και οι αλυσίδες μεσ’ στο υπόγειο
Ανάβεις το ‘να, σβήνεις τ’ άλλο και για θέα το Ιόνιο
Είχες πάντοτε αυτή τη θάλασσα στη σκάλα
Κι ένιωθες χρυσόψαρο που πήδηξ’ απ’ τη γυάλα

Κι έφυγες μακριά ν’ ανακαλύψεις κόσμους
Και στη πορεία σου έχασες την πίστη στους ανθρώπους
Κι αυτά σου μείναν’ μοναχά
Για αυτό μπροστά στα μούτρα τους πες το φωναχτά

Μεσ’ στα τσιμέντα με τον εαυτό μας στο καθρέφτη αντίπαλο
Κραυγή απ’ τη ταράτσα, για απάντηση αντίλαλο
Φυλαχτά η τέχνη μας να τη παλέψουμε στη σήψη
Για τον κόσμο σας, η στίξη (x2)

Δεν είμαι μόνος σ’ αυτή τη θάλασσα, κάνεις δεν είναι μόνος
Χρυσόψαρα που διασχίζουν τους ωκεανούς, ξεπηδήσαμ’ απ’ τη γυάλα
Τα γράφουμε να ελαφρύνει ο πόνος
Μήπως καταφέρουμε και ζήσουμε τα νιάτα

Καφέδες, Χάπια & Τσιγάρα


Πατημένοι όπως τ’ αποτσίγαρα στους υπονόμους
Περιστοιχισμένοι από μικροαστούς και αστυνόμους
Σε στάσεις αστικών, σβήνεις το ‘να, ανάβεις τ’ άλλο
Από γνωστούς, περαστικούς να αγνοείς κάθε σινιάλο

Τα πόδια μας μπλεγμένα στα Συρματοπλέγματα
Μια τετραετία χαμένοι, μόνοι μεσ’ στο μπέρδεμα
Σε μαύρους κύκλους να μας βρίσκει το ξημέρωμα
Σακούλες να χωρέσουμε το βλέμμα μας, υπέροχα

Τα adidas βρώμικα, κοιτάς κι αναρωτιέσαι: «Ποιός θα τα φορούσε;»
Να βαδίσει εκεί που βάδισες, ποιος θα μπορούσε;
Ήσουν εκεί κι αυτό μετρά, κι αν για ‘κείνους δεν αρκούσε
Έδωσες ψυχή και σώμα όσο ο δαίμονας τη πόρτα σου χτυπούσε

Αυτό μονάχα αρκούσε
Τώρα να εισ’ εσύ για ‘σένα αδερφέ μου (εεε) και που ‘σαι
Να μη κλείνεσαι σε σένα, θα έρθω μια μέρα να τα πούμε-
-τα παλιά να θυμηθούμε, μεσ’ στη Τρογλη να τα πιούμε

Με τον εαυτό μου συζητώ όταν μιλώ σε τρίτο πρόσωπο
Στη πόλη, καλοκαίρι, ζούσα το αλλόκοτο
Έτοιμος μη ζήσω πάλι το απρόοπτο
Στη σιωπή μου ήμουν πνιγμένος κάθε μου φθινόπωρο

Κοντά σου για να μείνω πάλεψα με νύχια και με δόντια
Γι’ αυτό με πήρανε τα χρόνια
Δεν προχώρησα ποτέ μου διότι πίστευα πως θα ‘ρθεις
Φαμπρέχας*, ναυαγός, απ’ τη φρεγάτα ο μόνος ναύτης

Φωνή απ’ το περιθώριο που την αφήνω σε μικρόφωνα
Να θυμίζει τι θυσίασα, πόσα άκουσα, πικρόχολα
Να μου θυμίζει πως κι εγώ υπήρξα κάποτε ως άνθρωπος
Και πως σ’ αυτό το κόσμο ούτ’ ένας από ‘μας δεν είναι άτρωτος

Εν τέλει όλοι τους μ’ αφήσαν άπρακτο
Μ’ ένα ποτήρι ενοχές και τύψεις, μ’ ένα βάσανο
Κούπα το κατέβασα και είπα να ανέβω προς τα πάνω
Γιατί τα λάθη μου τα πλήρωσα και με το παραπάνω

Μου κόστισαν μια ολόκληρη εφηβεία
Δυο δεκαετίες, οχτώ ζωές, δύο χρονιές μεσ’ στα ψυχιατρεία
Μια τετραετία σπίτι γυρνούσα με μαύρα χέρια
Κι έγραφα τα βερεσέδια σε τεφτέρια

Μελάνι κόκκινο, πηχτό-πηχτό κυλούσε από τη φλέβα στο στυλό
Απ’ το στυλό μου στο χαρτί, το κώνειο, πικρό-πικρό
Είδα τα στραβά του κόσμου από παιδί μικρό
Η κατάρα που τη γράφω απ’ το 2 0 0 κι 8**

Σαν φτάνει το αστικό μπουκάρεις μέσα κι όλα τα ξεχνάς
Δυο στίχους που ‘γραψες παραμιλάς
Κι αυτά να τα κρατήσεις να σου θυμίζουν πάντα
Πως είσαι κάτι παραπάνω από καφέδες, χάπια και τσιγάρα

Αυτά να τα κρατήσεις φυλαχτά για πάντα
Αντιήρωες σ’ έναν κόσμο που μας άφησε να ζούμε δέσμιοι σε κρεβάτια
Αυτά είναι για πάντα
Όλου το κόσμου το χρυσάφι αξίζει όσο της καρδιάς σου τα καράτια

*Φαμπρέχας : Ο ναύτης που είναι στη κουπαστή και ελέγχει την άγκυρα ή καθοδηγεί τον καπετάνιο. Είναι μέρος αργκό από ένα χωριό της Ηπείρου.

**2 0 0 κι 8 : 2008.


Το παρόν ηχογράφημα αποτελεί σκέψεις γύρω από το project «Generation 404» της {στίξης} και η προσπάθεια αποτύπωσης αυτών, με προσθήκη διαφόρων δικών μου βιωμάτων και συμπερασμάτων που έκανα στη πορεία.

Για τη {στίξη}, μέσα από την Τρόγλη.

Στίχοι – Ερμηνεία : Παράγοντας 405
Μουσική παραγωγή – Σύνθεση : Arthur (1) & Kid Chrome (2)
Προγραμματισμός – Μίξη – Mastering : Παράγοντας 405
Ηχογράφηση & Επεξεργασία εξωφύλλου : Παράγοντας 405

2022.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s