-ένα όραμα από την Ισμήνη Κατσάβαρου
Όταν έτρωγα το γλυκό από το κουτί και με έβλεπες
άνοιγα τις καρέκλες στην κουζίνα
ήθελα να μπορούσε να είναι κάποιος εκεί
όταν δεν ήξερα πώς να βάζω το κουτάλι στο στόμα μου
συνήθιζα σε αυτές
και σε όλους τους μηχανισμούς άμυνας που επιστράτευα
και όταν αγόρασα την δική μου κουζίνα
συνήθιζα να κάνω το ίδιο
-όσο αρνιόμουν μέσα τους-
μήπως τελικά μπορέσω να τους κρατήσω
όταν δεν ήξερα πώς να βάζω το κουτάλι στο στόμα μου
ίσως θα έπρεπε κάποιος να μου δείξει
ή η παραδοχή αυτού
να μπορούσε να εξαγοράσει ένα κομμάτι γλυκό ακόμη.
στίξη 