Φλόγες ή το παραμύθι δύο κεριών

Είναι λογικό· στους χτύπους της καρδιάς η συνήθεια λειτουργεί, σαν νάρκη δεμένη με αλυσίδα στον αστράγαλο. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου

Ο κήπος σου

Ξεχνιέσαι μέσα σ΄ αυτόν τον κήπο, έχεις πάντα κάτι να κάνεις, κάτι να κλαδέψεις, κάτι να διορθώσεις, κάτι να προβλέψεις ή να ξεριζώσεις. -στα λόγια η Μάρα Τραχανατζή

μαύρα μαλλιά μάτια πράσινα

ίσως αν δει τα τραύματα μου μ’ αγαπήσει ίσως θυμηθεί την νύχτα που πέθαινα κλαίγοντας σε κάτι ξεχαρβαλωμένα γιασεμιά –στα λόγια η Κάθυ

Μαλβίνα

Τότε λιγοστεύουν οι αναπνοές Οι δικές μας είναι κομμένες Δυο αναπνοές λιγότερες Θα πει ένα λιγότερο κατάμεστο μπαρ -στα λόγια η Γεωργία Δρακάκη

Η υδρορροή

Συννεφόκαμα σήμερα, άπνοια και μια σχετική απογευματινή ησυχία. Ακούγεται κυρίως μια συστάδα γλάρων –λες και γελούν μαζί μου– και η εξ αποστάσεως συνομιλία δύο γυναικών από τα μπαλκόνια τους, οι οποίες παράλληλα ποτίζουν τις γλάστρες τους. -στα λόγια ο Γιάννης Πολυβώτης