Η μεταμόρφωση του κακού

Κοιτάζω μέσα στο χάσμα τη ρωγμή της επανάστασης, αλλάζω το αίμα μου γίνεται «Μαύρο» -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

Φλόγες ή το παραμύθι δύο κεριών

Είναι λογικό· στους χτύπους της καρδιάς η συνήθεια λειτουργεί, σαν νάρκη δεμένη με αλυσίδα στον αστράγαλο. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου

Ο κήπος σου

Ξεχνιέσαι μέσα σ΄ αυτόν τον κήπο, έχεις πάντα κάτι να κάνεις, κάτι να κλαδέψεις, κάτι να διορθώσεις, κάτι να προβλέψεις ή να ξεριζώσεις. -στα λόγια η Μάρα Τραχανατζή

μαύρα μαλλιά μάτια πράσινα

ίσως αν δει τα τραύματα μου μ’ αγαπήσει ίσως θυμηθεί την νύχτα που πέθαινα κλαίγοντας σε κάτι ξεχαρβαλωμένα γιασεμιά –στα λόγια η Κάθυ

Μαλβίνα

Τότε λιγοστεύουν οι αναπνοές Οι δικές μας είναι κομμένες Δυο αναπνοές λιγότερες Θα πει ένα λιγότερο κατάμεστο μπαρ -στα λόγια η Γεωργία Δρακάκη