ίσως αν δει τα τραύματα μου μ’ αγαπήσει ίσως θυμηθεί την νύχτα που πέθαινα κλαίγοντας σε κάτι ξεχαρβαλωμένα γιασεμιά –στα λόγια η Κάθυ
Κατηγορία: Ξενώνας
Το θύμα
Σ' αγαπάω όπως αγαπάω τα γατιά μας. Μόλις έρχεσαι χοροπηδάω σαν εκείνα. Σε γλείφω στο αυτί και αποκοιμιέμαι. –στα λόγια η Κάθυ
Για εσένα
θυμάμαι ακόμα τον δρόμο που παίρναμε για την επιστροφή μεσάνυχτα συνέβη –στα λόγια η Κάθυ
Μαλβίνα
Τότε λιγοστεύουν οι αναπνοές Οι δικές μας είναι κομμένες Δυο αναπνοές λιγότερες Θα πει ένα λιγότερο κατάμεστο μπαρ -στα λόγια η Γεωργία Δρακάκη
Η υδρορροή
Συννεφόκαμα σήμερα, άπνοια και μια σχετική απογευματινή ησυχία. Ακούγεται κυρίως μια συστάδα γλάρων –λες και γελούν μαζί μου– και η εξ αποστάσεως συνομιλία δύο γυναικών από τα μπαλκόνια τους, οι οποίες παράλληλα ποτίζουν τις γλάστρες τους. -στα λόγια ο Γιάννης Πολυβώτης
Αποσταθεροποιώντας το οικουμενικό στην ερμηνευτική διαδικασία: η περίπτωση των ερμηνευτικών κοινοτήτων του Stanley Fish
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εφόσον υποθέτουμε σωστά για το περιβάλλον στο οποίο υπάρχει και δρα ο αναγνώστης, ο τελευταίος μάλλον θα ήταν πιο χρήσιμο να ιδωθεί ως ένα είδος ιδιότυπου υποτελούς σε ένα είδος ιδιότυπης σταυροφορίας του νοήματος. -στα λόγια ο Μιχάλης Κατσιγιάννης
Δεν είμαι πια
όσα κι αν είπα ο, τι κι αν έκανα εγώ κρυβόμουν από πίσω κι εκεί δεν είναι πια κανείς -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης
Του διαδρόμου
Αυτός, όμως, δεν θέλει να γίνει αχινός. Θέλει να γίνει ένα ποτήρι πάνω στο τραπέζι. Αυτό το ποτήρι που τώρα δεν φεύγει από τα χέρια του τέρατος και που μια το κρατάει και μια το βάζει στο στόμα του. Όχι, όχι, σίγουρα όχι αχινός. -στα λόγια ο Γιάννης Χατζόπουλος
Διάλογος στον Έρωτα
Μόνο στη μοναδική Σα να είναι η μοναδική Σε ολόκληρο τον κόσμο -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
Κούρσα
ό,τι πιότερο είχε σημασία έγινε γράμματα σε τάβλες κουκέτας –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου
στίξη 