Ν’ αγαπήσεις την τρέλα σου

Ο Παύλος Θωμόπουλος, έφυγε το περασμένο καλοκαίρι, μα αν κάτι κατάφερε να σκορπίσει εκεί έξω, έχει κάτι από παραμύθι. -ένα αφιέρωμα για τον Γελωτοποιό από την Νικολέτα Κριαρά – Λάμπρου

Μόνο αυτό σκεφτόμουν

Σιωπές και τσιγάρα και ακόρεστα φιλιά σε μέτρο ακαθόριστο. Κρυμμένος στη ψυχή και φανερός στο λίκνο μου. Ν’ αποστραγγίζεις αφανέρωτα τις ουτοπίες του μυαλού μα να υπάρχεις. -στα λόγια η Γεωργία Σαρρίδου

χρυσός αιώνας της αναγέννησης 

Όταν έτρωγα το γλυκό από το κουτί και με έβλεπες άνοιγα τις καρέκλες στην κουζίνα ήθελα να μπορούσε να είναι κάποιος εκεί όταν δεν ήξερα πώς να βάζω το κουτάλι στο στόμα μου -ένα όραμα από την Ισμήνη Κατσάβαρου

Η Μάγδα και το σπίτι

Η Μάγδα δεν είχε επιλέξει κανένα από τα έπιπλα του σπιτιού. Μετά τον τελευταίο της χωρισμό αναγκάστηκε να επιστρέψει προσωρινά στους γονείς της – προσωρινά, είχαν περάσει τρία χρόνια. -ένα όραμα από την Άφρο Ξυλάνθη