-ένας νόστος από τον Γιώργο Συμνιανάκη
Τρέχω
Κάθε φορά που σκέφτομαι
Βάζω τις σκέψεις κάτω
Τις κάνω δρόμο και πατάω
Ύστερα φτιάχνω γέφυρες
Και δραπετεύω
Και μια από αυτές
Την έφτιαξα ψηλή
Τόσο που βλέπω γκρι
Πίσω απ’ το πράσινο
Τόσο που πάντα
Βλέπω την αλήθεια
Να μην ξεχνώ
Πάντα να χτίζω.
Να μην ξεχνώ
Τις γέφυρες.
