-στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης
Τα δειλινά γυρίζουμε
Απ’ τη δουλειά
Με διαδρομή
Που ορίζει
Ο απερχόμενος ήλιος
Και τα φανάρια
Των αυτοκινήτων
Μπρος μας
Κόκκινα κεριά
Φτιάχνουν ατμόσφαιρα
Καθώς νυχτώνει
Στην Ηρακλείου
Στην Πειραιώς
Στην Κηφισίας
Είπαμε κίνηση
Την πλήρη ακινησία
Κάνουμε δείπνο
Άγνωστοι συνδαιτυμόνες
Καθένας
Στο έντροχο κελί του
Τρώμε βενζίνη
Κύτταρα και σκέψεις.
Κάπου σηκώνουμε το βλέμμα
Να κορνάρουμε
Οχι από βιασύνη
Μα για να πάψει
Το άβολο δείπνο.
–φωτογραφία από Pinterest–
στίξη 