και το τραπέζι πριν στρωθεί είναι θλιβερά άδειο και πια δε στρώνεται ποτέ γιατί κανείς δεν τρώει -ένα όραμα από την βήτα ταυ
Συντάκτης: nikosstaik
Η συμφωνία της κουζίνας
Νερωμένο φαγητό - νερωμένη ζωή - οικείες καταστάσεις, είχε σκεφτεί και γελούσε πικρόχολα, ενώ έψηνε μανιτάρια στον φούρνο. -ένα όραμα από την Ελένη Γεωργίου
Some guy’s daughter
She laughs, her brain scuttling. What was her usual excuse for how long she took to do absolutely everything? -a vision by Louisa Owen
του αρέσει περισσότερο η σκοτεινή πλευρά της σελήνης
Κοιτάζω την Ε. και νιώθω πως θέλω να κολλήσω πάνω της σαν μαγνήτης. Η Μ. δίπλα μου δεν παίρνει χαμπάρι, η Μ. δίπλα μου δεν θα έπαιρνε χαμπάρι ακόμη κι αν άφηνα την Ε. να με καταπιεί ολόκληρο, εκεί μπροστά σε όλους. -ένα όραμα από τον Νίκο Σταϊκούλη
Η Μάγδα και το σπίτι
Η Μάγδα δεν είχε επιλέξει κανένα από τα έπιπλα του σπιτιού. Μετά τον τελευταίο της χωρισμό αναγκάστηκε να επιστρέψει προσωρινά στους γονείς της – προσωρινά, είχαν περάσει τρία χρόνια. -ένα όραμα από την Άφρο Ξυλάνθη
Θέσεις
Κι έπαιρνα εγώ τη θέση Στο σκοτάδι Και εσύ στο φως Σαν σε σκακιέρα -ένα όραμα από τον Γιώργο Συμνιανάκη
Οι αισθήσεις της Σύλβιας
Μια νύχτα χωρίς φεγγάρι Κρατούν ταινίες στα χέρια Σφραγίζουν τις χαραμάδες Της κουζίνας Κλείνουν τον αέρα Ανοίγοντας το γκάζι -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
Μορφή Ύπαρξης
Και η μορφή ύπαρξης μιας γυναίκας θλιμμένης γίνεται χειμώνας σκληρός η άνοιξη δεν έρχεται -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
«Το κοινωνικοπολιτικό εμπεριέχεται σχεδόν πάντα στο ατομικό τραύμα»
«Θεωρώ σημαντικό να σκεφτόμαστε το φως ως πράξη. Έτσι τονίζεται και η ευθύνη πως αν δεν πράξουμε, το σκοτάδι θα παραμείνει σκοτάδι.» -λόγια και ερωτήσεις από την Ισμήνη Κατσάβαρου
{3 ποιήματα}
Επιμένεις να με ρωτάς πώς γίνεται να βγαίνει η τσουκνίδα μέσα από την άσφαλτο Μα πώς… αφού περάσαμε ένα βραδύ από εκεί -στα λόγια η Ανθή Θεοχάρη
