Η συμφωνία της κουζίνας

Νερωμένο φαγητό - νερωμένη ζωή - οικείες καταστάσεις, είχε σκεφτεί και γελούσε πικρόχολα, ενώ έψηνε μανιτάρια στον φούρνο. -ένα όραμα από την Ελένη Γεωργίου

του αρέσει περισσότερο η σκοτεινή πλευρά της σελήνης

Κοιτάζω την Ε. και νιώθω πως θέλω να κολλήσω πάνω της σαν μαγνήτης. Η Μ. δίπλα μου δεν παίρνει χαμπάρι, η Μ. δίπλα μου δεν θα έπαιρνε χαμπάρι ακόμη κι αν άφηνα την Ε. να με καταπιεί ολόκληρο, εκεί μπροστά σε όλους. -ένα όραμα από τον Νίκο Σταϊκούλη

imerologio-diamerismatos

Ημερολόγιο διαμερίσματος #1

Ορίστε κι η σημαντικότερη παρομοίωση των λέξεων : το κεφάλι μου σαν οβίδα που κοντεύει να εκτοξευτεί, κι αν δεν εκτοξευτεί, τουλάχιστον να σκάσει -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

arseny-zagorodnov-red-house

Ένα βουητό στο δάσος

Σήκωσε αργά το κεφάλι του και τον κοίταξε. Τα μάτια του ήταν θολά. «Πεινάμε», του είπε σιγανά. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

summer-recap

Να εφεύρουμε νέους μύθους

Κι όμως, ακόμη διατρέχουμε τη γη, καλπάζουμε στην ενδοχώρα με βλέμμα θολό, κρύβοντας με εντυπωσιακή δεξιότητα τη δική μας έκταση. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

anapoda

Ανάποδα – Τελευταίο

Τώρα, μια λάμπα ηλεκτρική φώτιζε το δωμάτιό του και έπαιζε ένα παιχνίδι, προβάλλοντας σκιές πάνω στον τοίχο του που κάποτε ήταν σάρκες, αντηχώντας έναν αντίλαλο μπερδεμένων φωνών που κάποτε ακούγονταν ολοκάθαρα στα αυτιά του. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

anapoda

Ανάποδα [ 13 ]

Τα αυτοκίνητα ήταν ελάχιστα και το μόνο που ακουγόταν ήταν ένας υπόκωφος ήχος, σαν βοή, που μαρτυρούσε ότι η πόλη ήταν πράγματι ζωντανή και ανέπνεε. Τις ώρες αυτές απλώς η αναπνοή της ήταν ήρεμη, οι σκέψεις της λίγες και μάλλον κάπνιζε το τελευταίο της τσιγάρο πριν κοιμηθεί ή έκανε τις τελευταίες αναλαμπές της ημέρας της πριν κλείσει τα μάτια της. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης