είμαι ο δρόμος που άνοιξε η βροχή – ακόμα έχω τσαγανό στα σπλαχνικά μου.
Ετικέτα: ποίηση
Του έρωτα
ω εσύ φτερωτέ άγγελε της βροντώδους αίσθησης και του περιφανή ολοκαυτώματος των σωμάτων, αχτιδολάμπεις στο έρεβος σαν άστρο έκπαγλο –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Ρώμη, 476 μ.Χ.
Διότι το μέλλον έπεται πλέον στους Χριστιανούς· διότι πια τελείωσε η φύση του ωραίου. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Παράκληση
Κύριε, προσδοκούμε μίαν εναλλαγή· έστω μίαν άγνοια του τρόμου του θανάτου. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Εκλεκτική διάθεση
Ένας νέος και αφελής καμαρότος είναι που – εδώ που τα λέμε – και πολύ μας μίλησε. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Σε άθλιους καιρούς
σε μικρές, υποτονικές συχνότητες που σχεδόν εναρμονίζουν το απόλυτο κενό με την αβεβαιότητα, δεν παύω να βαδίζω. –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Λήξη
Εμπρός όμως στην εκτροπή των αισθημάτων μας αδυνατώ σε μια στυγνή να αντιταχθώ απομάκρυνση σου. Ξένος γίνομαι λοιπόν και φεύγω –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Άτιτλο
Μήπως μπορέσω και ανασύρω απ’ τις αχνές αχτίδες που σύννεφα βαριά τις πνίγουν λίγο φως –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Μας εγκατέλειψε οριστικά
Αθήνα οι δρόμοι σου φόβος τις νύχτες τα λεωφορεία σου γεμάτα όνειρα που πάνε κι έρχονται στη δουλειά και στο σπίτι. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Ο χάρτης
Κλειστές οι πόρτες στο μπαλκόνι μας Ήρθαν Χριστούγεννα και Πάσχα Πλέκουν τα Μέσα την αγχόνη μας Κι όλοι σιχάθηκαν τη μάσκα -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
στίξη 