Σε κείνο το παλιό, το ξύλινο τραπέζι, στο κάδρο τον ακούν δυο γνώριμα παιδιά, τους λέει πώς συνήθιζε πολύ παλιά να παίζει κοιτάζοντας τα μάτια που έμεναν σταθερά.
Ετικέτα: Poe-try
Στο στενό
Κοιτάζει μακριά, νευρικά πότε απ’ τη μία πότε απ’ την άλλη κι όλο κουνιέται πέρα δώθε κι όλο λες κάτι περιμένει κι αυτό να δεις ποτέ δεν έρχεται.
στίξη 