και το τραπέζι πριν στρωθεί είναι θλιβερά άδειο και πια δε στρώνεται ποτέ γιατί κανείς δεν τρώει -ένα όραμα από την βήτα ταυ
Ετικέτα: poihmata
Θέσεις
Κι έπαιρνα εγώ τη θέση Στο σκοτάδι Και εσύ στο φως Σαν σε σκακιέρα -ένα όραμα από τον Γιώργο Συμνιανάκη
Οι αισθήσεις της Σύλβιας
Μια νύχτα χωρίς φεγγάρι Κρατούν ταινίες στα χέρια Σφραγίζουν τις χαραμάδες Της κουζίνας Κλείνουν τον αέρα Ανοίγοντας το γκάζι -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
Μορφή Ύπαρξης
Και η μορφή ύπαρξης μιας γυναίκας θλιμμένης γίνεται χειμώνας σκληρός η άνοιξη δεν έρχεται -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος
«Το κοινωνικοπολιτικό εμπεριέχεται σχεδόν πάντα στο ατομικό τραύμα»
«Θεωρώ σημαντικό να σκεφτόμαστε το φως ως πράξη. Έτσι τονίζεται και η ευθύνη πως αν δεν πράξουμε, το σκοτάδι θα παραμείνει σκοτάδι.» -λόγια και ερωτήσεις από την Ισμήνη Κατσάβαρου
{3 ποιήματα}
Επιμένεις να με ρωτάς πώς γίνεται να βγαίνει η τσουκνίδα μέσα από την άσφαλτο Μα πώς… αφού περάσαμε ένα βραδύ από εκεί -στα λόγια η Ανθή Θεοχάρη
Της φωτιάς
Κι αναλογίσθηκε η φωτιά: Δύο δρόμοι είναι μπροστά μου: Ή φως θα γίνω άπειρο Ή τέφρα και σκοτάδι -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης
παύση
Εν αναμονή ην ο λόγος. Σαν να λέμε οι καλύτερες στιγμές σε μια συναυλία είναι οι στιγμές της σιωπής. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
La mort de Catherine à Paris
Απαλή η αφή. Γαμώ το τσιγάρο που βουτάει μονίμως στο τασάκι. –στα λόγια η Κάθυ
Ασταρώθ και Σελήνη
ένα αμοιβαίο όνειρο μία αέναη πλάνη δεν τελειώνει δεν τελειώνει –στα λόγια η Κάθυ
