Δεν βγαίνει έτσι


-στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης /
φωτογραφία από την lilian___p

Δεν βγαίνει έτσι το καλοκαίρι.
Εγώ να ανησυχώ συνέχεια
για τα βήματά μου
εδώ να πέσω
εκεί να πέσω
εσύ να προσπαθείς μονίμως
να με σώσεις
χα! να με σώσεις λέω
και όχι μόνο εσύ
αλλά κι όλοι οι άλλοι
με τα κεράσματά τους
και με τα λόγια τους
και με τα χάδια τους
τα δύο τελευταία, μάλιστα
πολλές φορές συμπίπτουν
δεν βγαίνει να τρεμοσβήνει
μπροστά μου η  θάλασσα
να μην καίγονται τα πόδια μου
στην άμμο
να μην καίγονται τα χείλη μου
στο δέρμα σου
να γεμίζω το στόμα μου
με καπνούς ή βρισιές
ή το πιο σύνηθες
με καρφιά προς το λαιμό μου

-αχ δεν θυμάμαι τίποτα
πριν από όλα αυτά
και πώς ξεκίνησα
και πού το πήγαινα-

τα κύματα να μένουν ακίνητα και βουβά
έχεις δει πόσο τρομακτικό θέαμα
είναι μια ακίνητη θάλασσα;
ακίνητη αναγραμματισμός του ανίκητη
το ‘ριξα στις λεξιπλασίες
είναι η σκέψη του κενού
καλοκαιριού που με τρομάζει μάλλον
που είχα μείνει;
α! στις μεταφορές
να τραγουδούν λοιπόν τα τζιτζίκια
και να μην είναι τίποτα άλλο παρά θόρυβος
να γλείφω την άμμο
για να γευτώ την αλμύρα
αυτή που πάντα έβρισκα στα μαλλιά σου
πώς έφτασα πάλι εκεί
αυτό που τόσο θέλω να πω
κι όλο το τριγυρίζω
είναι πως τελικά
τα ταξίδια με τρομάζουν
μάλλον
οπότε στέκομαι μόνος
στην άκρη της παραλίας
κι όλο φωνάζω προς τη θάλασσα
να έρθει εκείνη να με πάρει
και μας ζαλίσατε με τις Ιθάκες
ένα πράγμα μένει:
να καταλάβω πως
η ζωή μετριέται στη βουτιά
ούτε στον βυθό
ούτε στην άμμο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s