Να τρίζω τα δόντια στην προσπάθεια να απαρνηθώ τις προσδοκίες που μου φόρεσαν, για να μοιάζω κολακευτική μαριονέτα σε άγουστους και άγευστους κουκλοπαίχτες. -στα λόγια η Κ.Π.
Συντάκτης: nikosstaik
Ως Εάν Εκείνος
πίσω τρίζει, τρίζει, τρίζει, μας έχει σπάσει τα ωά, στο πορτ μπαγκάζ έχει στηθεί ο Πύργος της Πελοποννήσου -στα λόγια η Γεωργία Καλαφάτη (aka Sugahspank!)
Χωρίς Χέρια, Χωρίς Μνήμη
Κάτι μικρό—έστω ένα δίστιχο—πριν κοιμηθούμε να σβουράει μέσα μας. Γράψε, και βάλε λέξεις όπως εσώτερος, άχθος, λυκαυγές, ίμερος, ερέβος. Γράψε χωρίς χέρια. Γράψε μόνο με μνήμη -στα λόγια η Δήμητρα Καλλιγέρη
Χωρίς τίτλο και προσδοκίες
Είδα έναν νέο να τον σκοτώνουν οι ίδιες του οι προσδοκίες, τα όνειρα που φύτεψε έγιναν κόκκινη θηλιά στο λαιμό του -στα λόγια η Δήμητρα Καλλιγέρη
Ρίζες
Όχι, καθόλου δεν είμαστε οι ρίζες που κρύβονται, που κάτω από το χώμα μένουν σιωπηλές, που τίποτα δεν διαταράσσουν -στα λόγια η Δήμητρα Καλλιγέρη
Όλα όσα έγιναν
Μου έμαθαν το σώμα σαν λάθος. Το δέρμα μου είχε ορθογραφικά. Κάτω απ’ τα στήθη, ένα ναι. Στον λαιμό, ένα όχι. -στα λόγια η Σπυριδούλα Μίχου
Εκείνη
Κι εκείνος δεν κοιμάται πάρα μόνο στον καναπέ και κάθε που ξυπνάει ανάβει ένα τσιγάρο -στα λόγια ο Γιώργος Συμνιανάκης
Οι λέξεις κάποτε
Τώρα τα βράδια τις ψάχνω με φακό και είναι μούδιασμα το γέλιο τους μέσα στην ησυχία. -στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης
Γραμμοπαίγνια
Το συλλογικό έργο «Γραμμοπαίγνια» μελετά τη μεγάλη αντίθεση μεταξύ άσπρου και μαύρου, την απλοποίηση των μορφών και την έμφαση στον δραματικό χαρακτήρα που μπορεί να έχει η γραμμή. -ένα συλλογικό πρότζεκτ από τη Λέσχη Χαρακτών
Αποκριά
και τότε οι θνητοί έβγαλαν τις μάσκες και αντιλήφθηκαν, πως πια δεν ήταν ζωντανοί, αλλά νοτισμένος χαρτοπόλεμος μιας γης πλανεμένης. -στα λόγια η Ολυμπία Θεοδοσίου
στίξη 