Πέφτουν τα χρόνια πάνω μας σαν καλοκαίρι


-στα λόγια ο Νίκος Σταϊκούλης

Κι έπεφταν πάνω μας τα χρόνια και μας πλάκωναν
κι εμείς τεντώναμε ένα ξύλινο σπαθί για προστασία
που κάθε τρεις και λίγο φούντωνε και γινόταν στάχτη
απ’ το καλοκαίρι
ή από το αλκοόλ που μας έκαιγε το στήθος.
Γι’ αυτό και ρίχναμε ατέλειωτες κατάρες
μόλις ερχόταν ο Ιούνης
γι’ αυτό και κάθε βράδυ
στα κρυφά
γεννούσαμε απ’ την ανάσα μας έναν δικό μας χειμώνα
από τραγούδια που είχαμε συνηθίσει πια να τα λέμε
από εκείνα που κάπως είχαν γίνει σπίτι μας


κι ύστερα, χωρίς να το καταλάβουμε,
έγινε η ζωή μας όλη καλοκαίρι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s