τόποι – Σελίδα 3

Θεσσαλονίκη

Οι στιγμές μας μετρώνται σε μερικές «βίβες», σε φιλιά και αγκαλιές στη Ροτόντα, σ´ ένα βλέμμα που σταματά το χρόνο. -ένας νόστος από την aurora blanc

Έφυγε με καρδιά ξερή Σαν το τοπίο γύρω Αλλά της το υποσχέθηκε Δεν γινόταν αλλιώς -ένας νόστος από την Ελένη Γεωργίου

δεν ήταν ανάγκη να μαζευτούν όλα σε εφτά χάρτινες κούτες κι υπήρχαν πράγματα που δεν χώρεσαν -ένας νόστος από τον Νίκο Σταϊκούλη

Τόσο που βλέπω γκρι Πίσω απ' το πράσινο Τόσο που πάντα Βλέπω την αλήθεια -ένας νόστος από τον Γιώργο Συμνιανάκη

Πελάγωσα έγινα δηλαδή το πέλαγος για να μη γίνω νοσταλγός -ένας νόστος από τον Σταμάτη Παρασκευά

Το αγαπημένο μέρος στη Γη, γεννιέται εκεί που γεννιέται ο κίνδυνος, ένα καταφύγιο που γράφει το όνομά σου -ένας νόστος από την Ισμήνη Κατσάβαρου

κίτρινες γραμμές Προπυλαίων στα δυτικά— δεξιά κι άλλα πολυώροφα σκάλες σύρματα ήχοι μηχανών αυτοκινήτων που μπερδεύονται -στα λόγια η Σοφία Ανδρέου