nikosstaik

[Η ζωή είναι η κλεψύδρα που φιλοξενεί το αιωνόβιο σώμα του θανάτου]

άνθρωποι που τρέφονται με θάνατο και ζωή, δίχως να αντιμιλούν στο ράπισμα της εχθρικής σιωπής -στα λόγια η Ολυμπία Θεοδοσίου

Το ξημέρωμα με βρήκε να τρώω παγωτά δίχως σταματημό -στα λόγια ο SideliK_2 / στη φωτογραφία o @godspeecs

Γράφω κόκκινα, θέλω να βάλω φωτιά στις λέξεις -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

εμείς τώρα; Άτοπα νεκροί γυρνάμε στο φως κι οι ζωντανοί θαμμένοι στα φέρετρα -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

τις νύχτες που ξαγρύπνησες πόσες αυγές είδες; -στα λόγια ο Γιώργος Σιλιβάκος

Έφυγε με καρδιά ξερή Σαν το τοπίο γύρω Αλλά της το υποσχέθηκε Δεν γινόταν αλλιώς -ένας νόστος από την Ελένη Γεωργίου

δεν ήταν ανάγκη να μαζευτούν όλα σε εφτά χάρτινες κούτες κι υπήρχαν πράγματα που δεν χώρεσαν -ένας νόστος από τον Νίκο Σταϊκούλη

Τόσο που βλέπω γκρι Πίσω απ' το πράσινο Τόσο που πάντα Βλέπω την αλήθεια -ένας νόστος από τον Γιώργο Συμνιανάκη

Πελάγωσα έγινα δηλαδή το πέλαγος για να μη γίνω νοσταλγός -ένας νόστος από τον Σταμάτη Παρασκευά

Το αγαπημένο μέρος στη Γη, γεννιέται εκεί που γεννιέται ο κίνδυνος, ένα καταφύγιο που γράφει το όνομά σου -ένας νόστος από την Ισμήνη Κατσάβαρου