είμαι ο δρόμος που άνοιξε η βροχή – ακόμα έχω τσαγανό στα σπλαχνικά μου.
Κατηγορία: Ξενώνας
Του έρωτα
ω εσύ φτερωτέ άγγελε της βροντώδους αίσθησης και του περιφανή ολοκαυτώματος των σωμάτων, αχτιδολάμπεις στο έρεβος σαν άστρο έκπαγλο –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Ρώμη, 476 μ.Χ.
Διότι το μέλλον έπεται πλέον στους Χριστιανούς· διότι πια τελείωσε η φύση του ωραίου. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Παράκληση
Κύριε, προσδοκούμε μίαν εναλλαγή· έστω μίαν άγνοια του τρόμου του θανάτου. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Εκλεκτική διάθεση
Ένας νέος και αφελής καμαρότος είναι που – εδώ που τα λέμε – και πολύ μας μίλησε. –στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός
Σε άθλιους καιρούς
σε μικρές, υποτονικές συχνότητες που σχεδόν εναρμονίζουν το απόλυτο κενό με την αβεβαιότητα, δεν παύω να βαδίζω. –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Λήξη
Εμπρός όμως στην εκτροπή των αισθημάτων μας αδυνατώ σε μια στυγνή να αντιταχθώ απομάκρυνση σου. Ξένος γίνομαι λοιπόν και φεύγω –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Ο Γελωτοποιός
Πονηρός μα και αδαής άλλοτε μας ανυψώνει για νοερές υπέργειες πτήσεις μακριά απ’ της ημέρας τη δυσνόητη βοή και άλλοτε μας χώνει μέσα, βαθιά, υπόγεια –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Άτιτλο
Μήπως μπορέσω και ανασύρω απ’ τις αχνές αχτίδες που σύννεφα βαριά τις πνίγουν λίγο φως –στα λόγια ο Κωνσταντίνος Καλλονιάτης
Η πόλη μας (που δεν μοιάζει του εαυτού της)
(Φοβάμαι πως καταλαβαίνω γιατί σε τόση πόλη, δεν έχουμε που να μείνουμε). –στα λόγια η Αυγή Βαλίνη
στίξη 