είν' το χρώμα άγνωστο που θάβει τ' όνομά μου είν' η πνοή μου ηχηρή –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Κατηγορία: Ξενώνας
Ρούμπεν–η μουσική στα χρόνια του παραδείσου
«Πόσο χρονών είμαι;», αναρωτήθηκε. Έπιασε το πρόσωπο του για να καταλάβει πόσες εμπειρίες είχαν μαζευτεί στα λακκάκια του. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου
Γιασεμί
κι ίσως αυτό που περισσεύει απ’ τη σύμπτωσή μας να ‘σαι και ίσως να’ ναι αυτό που θα μπορούσες να ‘σαι -στα λόγια ο Σταμάτης Παρασκευάς
Μνήμη τεχνικολόρ
κίτρινα άνθη να μπερδεύονται στις ξιφολόγχες των τρελών, λιβάδια γαλανού ουρανού απ' όπου τα άλογα ξεχάστηκαν να έρθουν στη μάχη –στα λόγια η Μαρία Θεοφιλάκου
Noman’ s trip
Την ίδια ώρα κάθε μέρα ο κύριος Noman– όμως απόψε είναι αποφασισμένος. –στα λόγια η Μαρία Θεοφιλάκου
Ωραίες πρωίες
Ξυπνάς θνητός τι ανακούφιση Άλλο πρωί, από αλλουνού το όνειρο σωσμένος –στα λόγια η Μαρία Θεοφιλάκου
Ψαλιδοχέρης
Καταδικασμένα Τα χάδια σου Να τραυματίζουν Τα πρόσωπα -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Ουράνια σώματα
ο άνθρωπος άνευ νοήματος άνευ υπόστασης ανήκει μονάχα στην ματαιότητα –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Το χρώμα της αποβίωσης
στο πρόσωπο έρεε σκοτάδι νύχτα ασάλευτη απάνω στο κορμί μου –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Επίπλαστος κόσμος
Όταν ο κόσμος καταλάβει, όταν δεν θα έχουν λόγο να τραβήξουν την σκανδάλη, όταν τα όνειρα μας δεν θα κλειστούν μες στο συρτάρι –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
στίξη 