Μονάχα όταν δε θα σε γεμίζει πια ούτε το συναίσθημα μη γυρίσεις και μου πεις «Κατερίνα, έχω ξεμείνει» –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Κατηγορία: Ξενώνας
Μυαλό αόριστα χαμένο
Tο μέσα μου οργισμένο γεμάτο πεσιμισμό είναι στιγμές σχεδόν της φρίκης. –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
Στον κήπο της μοναξιάς μου
να φυτέψω στον κήπο της μοναξιάς μου σα λουλούδι, τη συντροφιά –στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη / φωτογραφία: paranoiko_xaos
αναστοχασμός
όλα έγιναν γιατί έτσι ήταν να γίνουν δεν είσαι η απάντηση γιατί το να ζεις δεν είναι οι απαντήσεις -στα λόγια ο ευάγγελος ρ. ρουσσάκης / φωτογραφία: paranoiko_xaos
Οι προβατοτρόφοι
Οι προβατοτρόφοι άλλαξαν συμμορίες, τώρα τραγουδούν λιμπρέτα στα φτωχοδρόμια και δεν δολοφονούν (πια) ινδιάνους. -στα λόγια ο Χριστόφορος Τριάντης
Το δίγαμμα
Διαβάζαμε – θυμάσαι; – την αλφάβητο. Μόνοι σ’ εκείνο το στενό το μπαλκόνι με θέα τον μικρό πολύ για μας ουρανό. -στα λόγια ο Λευτέρης Χονδρός / φωτογραφία: paranoiko_xaos
«Φαντάσματα», του Φώτη Σκουρλέτη
Κάθε ποίημα της συλλογής μοιάζει με φάντασμα του παρελθόντος το οποίο επιχειρεί ο ποιητής να ξορκίσει με την έκθεση και την έκδοση του ποιήματος. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Η αγάπη
Οι άνθρωποι αγαπούν και δεν το ξέρουν: δυο με τ' αγκάθι, μια με τον ανθό. Καθώς τρυπούν τον άλλον, υποφέρουν σαν ξέρουν πως δεν κάνουν το σωστό. -στα λόγια ο Γ. Σ. Αλεξάνδρου
Επιστολές Ι
Τα ξύλα σου που καίγονται είναι κάτι άνθρωποι που στέκονταν προσοχή σε κάτι άμυαλες φωτογραφίες που δεν θέλω τις βλέπω. Μην μου δίνεις ελπίδες. Δεν με νοιάζουν τα όνειρα που χάθηκαν. –στα λόγια η Κωνσταντίνα Καλογεροπούλου
Μωσαϊκό
τραγουδάμε όλα μαζί για να κάνει όχι «κάποτε» αλλά ΤΩΡΑ μια γαμημένη ξαστεριά -στα λόγια η Στεργιάνα Τζέγκα / φωτογραφία: two_the_frame
στίξη 