γιασεμί και νυχτολούλουδο να υφαίνει τα όνειρά μου, σαν να ξεχείλισε το άρωμά σου στα σεντόνια μου -στα λόγια η Κατερίνα Κολλιού
Ετικέτα: Ξενώνας
Μηδενική ανοχή
Είδε τα άκρα του πατέρα του να σπαρταράνε και το κεφάλι του να βουλιάζει στο πιάτο με τα μακαρόνια ενώ η μητέρα του έσκουζε από τον πόνο. -στα λόγια ο Κωνσταντίνος Λιάχης
Ο παλαιός Θεός | μέρος β’
Ήταν θολά, αλλά ένα πλάσμα σαν ανθρώπινο τον πλησίαζε. Μπόρεσε να τον δει, μόνο, όταν τον πλησίασε. Ήταν μόνο κόκαλα και δέρμα. -στα λόγια ο Κωνσταντίνος Λιάχης
Το καθαρτήριο
Τότε παρατήρησε το μωρό. Ήταν άσχημο. Το κεφάλι του είχε ένα ακαθόριστο σχήμα. -στα λόγια ο Αντώνης Τζήμας
Ο παλαιός Θεός | μέρος α’
Η λίμνη ήταν πολύ βαθιά, το φως του φεγγαριού αν και έντονο δεν έφτανε μέχρι τον πάτο της ή τουλάχιστον εκείνος δεν τoν έβλεπε. Όμως, να εκεί, κάτω από το κορμί του άρχισαν να εμφανίζονται μαύρες σκιές. -στα λόγια ο Κωνσταντίνος Λιάχης
Ατομική ευθύνη
Τα χαστούκια διαδέχονται το ένα το άλλο όσο απ' τον προτζέκτορα ο Παύλος αντικρίζει ανθρώπους σκιερούς, ιδρωμένα μεσημέρια, μόλυνση και τοξικό νέφος. -στα λόγια ο SideliK_2
Note.
Κάτι τέτοιες ώρες νεκρές, από ενέργεια, όνειρα και προσμονή, θέλω να κοιμηθώ και να μην ξυπνήσω. Χειμερία νάρκη, βουτιά στη λήθη. Μπας και πάψω να πλανιέμαι στ’ απρόσιτο. -στα λόγια ο SideliK_2
Σκίτσο #19 / (Ο ποιητής τα μεσάνυχτα)
Βυθισμένος στο γραφείο – μια σκιά Απέναντι· στον τοίχο Με τη φλόγα -στα λόγια ο Παντελής Αδαμίδης
Άτιτλο
βυθίζεται ο χρόνος στη στιγμή αισθάνεσαι να υπάρχεις ελαφρύς για λίγο σε τόπους αχανείς κι ασύνορους –στα λόγια η Λίλλυ Ιουνίου
Δύο ποιήματα του Νίκου Παπάνα, στα γαλλικά από την Παρασκευή Μόλαρη
Κι όμως, θα υπάρχουν τα γαλάζια τριαντάφυλλα όσο κι εσύ θα υπάρχεις να σου τα προσφέρω. -στα λόγια ο Νίκος Παπάνας
στίξη 