5 και κάτι το απόγευμα Να ζούμε (σαν να ζούμε) -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Ετικέτα: ksenwnas
À propo à me
Εγώ είμαι ίδια και δεν συγχωρώ εύκολα πια/ Και αυτή μου την αδυναμία δεν μου την συγχωρώ./ -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Comme-il-faut
Αλλά το στυλ είναι πάντα στυλ! Τι αστεία φράση, αλήθεια. Πάντα περιμένω τους Νοέμβρηδες. Ποτέ δε με απογοητεύουν αυτοί. -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
En attendant l’ été
Οι τοίχοι γύρω καίνε. Πάντα καίνε τέτοια εποχή του χρόνου τα σπίτια από μέσα. Να το ξέρεις όμως, κάποια «μέσα» καίνε όλο το χρόνο. -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Αποδοχή
Έχεις δίκιο φίλε μου Μα όσο κι αν μοιάζουμε Ο δρόμος ο δικός μου είναι εκείνος της φωτιάς -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Νέα Υόρκη
Το ξέρεις αυτό που λένε για τα χέρια που κουμπώνουν; Σπάνια συμβαίνει. Ίσως και ποτέ. Πόσο ωραία αίσθηση να κουμπώνουν τα χέρια των ανθρώπων. -στα λόγια η Ελένη Γεωργίου
Κρέμα ματιών
Όταν παρατάς κάτι στη μέση σου μένει πάντα ένα «αν» αλλά καμιά φορά το «αν» είναι λιγότερη ζημιά απ’ το χαμένο χρόνο. Μαλακίες. Έτσι λέω στον εαυτό μου. Το «αν» είναι από μόνο του χαμένος χρόνος. -στα λόγια η Έλενα Κτενοπούλου
Η μυωπία σου ενδέχεται να καταστρέψει τον κόσμο
Πάνε δεκαπέντε μέρες και δεν έμεινε τίποτα ζωντανό απ’ την αρχή μου ως το τέλος μου. Απ’ τη μια άκρη του μυαλού μου ως την άλλη. -στα λόγια η Έλενα Κτενοπούλου
ελλείψεις πειθούς ή ελλείψεις πάθους
Μπορώ να σε πείσω για τους λάθος χειρισμούς κυβέρνησης, για τις ελλείψεις του εκπαιδευτικού, για το ποσό άχρηστες είναι οι περισσότερες κοινωνικές συμβάσεις αλλά δεν μπορώ απόψε με τίποτα να σε πείσω ότι σ’ αγαπάω. -στα λόγια η Έλενα Κτενοπούλου
Με μία κίνηση με ξεγελάς
Όταν τελικά, αποφασίζεις ευθαρσώς να μου πεις τι σου συμβαίνει, στο τέλος της πρότασης σου ένα δάκρυ με περιμένει. Σηκώνεσαι νωχελικά και ντύνεσαι. -στα λόγια η Κατερίνα Κουνάβη
στίξη 