διότι αν δεν έπινα τα χείλη μου θα έκαναν μακροβούτι στο λαιμό σου αποδεικνύοντας περίτρανα την καύλα μου για σένα.
Ετικέτα: poetry
Μικρά ποιήματα
Η πιο ζεστή χώρα του κόσμου: ο λαιμός της
Όμως τα μάτια
Όμως τα μάτια μου όταν σε βρήκαν λες κι ανακάλυψαν επιτέλους τη μόνιμη θέση τους
Απέναντι
Η ποίηση σε δελεάζει με την εξομολόγηση και τα τσιγάρα. Σου λέει: «Έλα μπες, καλωσήρθες. Κάπνισε όσα τσιγάρα θέλεις. Μα δεν σε ρώτησα, καπνίζεις; Θα καπνίσεις.
Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο
το χειρότερο απ’ όλα είναι πως δεν σου μιλάω δεν σου στέλνω πια ποιήματα ούτε κι εσύ τραγούδια δεν γράφω πια
Αύριο
Κι η ποίηση θα μού ‘ρθει αύριο. Κι η σκέψη θα μού ‘ρθει αύριο.
Απόγευμα, διαμέρισμα
Κάποιος άλλος μου υπαγορεύει στο κεφάλι μου τι να γράψω. Αρκετά κάθισε λέει και με προειδοποιεί πως τώρα πια δεν θα σωπάσει.
Καρφί
Είμαστε η ανυπότακτη πολιτεία. Είμαστε τα ποιήματα στο δρόμο. Είμαστε το ουρλιαχτό. Είμαστε το γυμνό σώμα.
Μπλε
Με τον καιρό το έμαθα, έδωσα το όνομά του κι όλοι μου έλεγαν: «το ψάρι σου είναι μπλε και πρέπει να το αλλάξεις.»
Φράτζαϊλ
όταν φοβόμαστε γι’ αυτά που ψιθυρίζουμε στον εαυτό μας τότε ένα εκκωφαντικό κρακ ακούγεται μπροστά στα μάτια μας
στίξη 