nikosstaik

Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο

20 Απριλίου 202023 Μαρτίου 2025 από nikosstaik, posted in Βραδινά Τσιγάρα,Poe-try

το χειρότερο απ’ όλα είναι πως δεν σου μιλάω δεν σου στέλνω πια ποιήματα ούτε κι εσύ τραγούδια δεν γράφω πια

Το κρέμασμα

20 Απριλίου 202024 Οκτωβρίου 2021 από nikosstaik, posted in Π(ρ)όζα,Spooktober

Παρέμενε έτσι κρυμμένος στις σκιές, ακριβώς έξω από την αυλή του σπιτιού, ώσπου η κοπέλα να ετοιμαστεί για ύπνο. Δεν ακουγόταν κάποια φασαρία μέσα από το σπίτι.

Αύριο

20 Απριλίου 202020 Ιουλίου 2020 από nikosstaik, posted in Βραδινά Τσιγάρα,Poe-try

Κι η ποίηση θα μού ‘ρθει αύριο. Κι η σκέψη θα μού ‘ρθει αύριο.

Απόγευμα, διαμέρισμα

20 Απριλίου 202014 Ιουνίου 2022 από nikosstaik, posted in Βραδινά Τσιγάρα,Poe-try

Κάποιος άλλος μου υπαγορεύει στο κεφάλι μου τι να γράψω. Αρκετά κάθισε λέει και με προειδοποιεί πως τώρα πια δεν θα σωπάσει.

Καρφί

20 Απριλίου 20208 Απριλίου 2024 από nikosstaik, posted in Βραδινά Τσιγάρα,Poe-try

Είμαστε η ανυπότακτη πολιτεία. Είμαστε τα ποιήματα στο δρόμο. Είμαστε το ουρλιαχτό. Είμαστε το γυμνό σώμα.

Μπλε

18 Απριλίου 202020 Ιουλίου 2020 από nikosstaik, posted in Ενθουσιασμοί,Poe-try

Με τον καιρό το έμαθα, έδωσα το όνομά του κι όλοι μου έλεγαν: «το ψάρι σου είναι μπλε και πρέπει να το αλλάξεις.»

Νύχτα 99η

18 Απριλίου 20207 Οκτωβρίου 2021 από nikosstaik, posted in Βραδινά Τσιγάρα,Π(ρ)όζα

αμέθυστο ήταν, φοβήθηκε τον θάνατο το δόλιο, προχώρησε μέσα στο κρύο, καλύτερα λέει να μην πεθάνω απόψε, μπορεί τελικά και να’ ταν μεθυσμένο, ποιο σώμα δεν θέλει να πεθάνει απόψε;